تاريخ الفي ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٨
ذكر شمّهاى از مناقب امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب
امّا شيخ حسين خوارزمى مىفرمايد كه جهاد ما آن است كه خانهء دل محدود به چهار حدّ را وقف محبّت او سازيم و هرگز به ملاحظهء كسى ديگر نپردازيم و در حريم حرم يار بار اغيار ندهيم . و قضيهء مرضيهء لا تدخل الملائكة فى بيت فيه كلب او صورة كلب ، يعنى داخل نمىشود ملائكه در خانهاى كه در آنجا سگ بوده باشد يا صورت سگ يعنى تماثيل باشد ، را نصب عين سازيم ، و اين منزل پرنور و محل سرور را جاى ستور نكنيم .
ذكر شمّهاى از مناقب امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب
ذكر شمّهاى از مناقب امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب
در مقصد اقصى آورده كه چندان احاديث و روايات در باب فضايل ذات و مكارم صفات اسد اللّه الغالب علىّ بن ابى طالب وارد است كه طاقت بشرى از شمار آن به عجز معترف . عيسى بن عبد اللّه از پدر خود نقل مىكند كه مردى با ابن عباس گفت : سبحان اللّه چه بسيار است مناقب امير المؤمنين على كه من گمان مىبرم كه سه هزار منصب داشته باشد . ابن عباس گفت :
من گمان مىبرم كه سىهزار .
و از جملهء احاديث حديث خيبر است كه در صحاح سته مسطور است و مجمل آن قضيه آن است كه در غزوهء خيبر پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و آله ، روز اوّل رايت را به ابو بكر صدّيق داد .
منهزم بازگشت . روز دوّم به فاروق داد . او نيز هزيمت يافته بازگشت . مردم را بددلى سر كرد و مردم او را به بدى نسبت كردند . امّا رسول ، عليه السّلام ، از اين معنى غمگين شد و فرمود : لا عطينّ الرّاية غدا رجلا كرّارا غير فرّار يحبّ اللّه و رسوله و يحبّه اللّه و رسوله لا يرجع حتّى يفتح اللّه على يديه . « 1 » يعنى : فردا رايت را به مردى دهم كرّار [ غير ] فرّار كه خدا و رسول خدا را دوست دارد و خدا و رسول خدا او را دوست دارند و او از جنگ بازنگردد تا حقّ سبحانه و تعالى بر دست او فتح كند . پس بعضى قريش گفتند كه يقين مراد پيغمبر علىّ بن ابى طالب نيست ، كه او را درد چشم به حدّيست كه جاى پاى خود نمىبيند . چون امير المؤمنين على ، عليه السّلام ، اين گفتار بشنيد گفت : اللهمّ ما اعطيت لا يمنعه احد و ما منعت لا يعطيه احد . يعنى :
اى خداوندا چيزى را كه تو دهى هيچكس منع نتواند كرد و چيزى كه تو منع مىكنى هيچكس نتواند داد .
چون روز ديگر خسرو سياره علم زريّن از گوشهء ميدان مشرق برافراشت ، صحابه پيش رسول ، عليه السّلام ، جمع شدند . سعيد خدرى گويد من در آن روز برابر هردو چشم رسول ،
( 1 ) . صورت صحيح حديث اينچنين است : لاعطينّ الرّاية غدا رجلا يحبّ اللّه و رسوله يفتح اللّه على يديه ، ليس بفرّار ؛ - صحيح بخارى ، احاديث چهار هزار و سيصد و شصت و پنج و سه هزار و چهارصد و شصت و شش ؛ صحيح مسلم به شرح نووى ، ج 15 ، ص 176 .