تاريخ الفي ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧
ذكر وقايع سال دويّم از وفات حضرت خاتم الانبيا
ذكر وقايع سال دويّم از وفات حضرت خاتم الانبيا
ذكر وقايع سال دويّم از وفات حضرت خاتم الانبيا
از جملهء آن وقايع ، حرب خالد بن وليد با طليحه است و گريختن او چون سال اوّل وفات حضرت رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، تمام شد و بر صدّيق ظاهر گشت كه قبايل عرب مرتد شده‌اند و صدّيق لشكر به جانب ايشان فرستاده بودند ، همه از عساكر اسلام گريختند و اكثر ايشان به جانب طليحه كه در بنى اسد دعوى نبوت كرده بود رفتند . مهتر هريك از آن عساكر نامه‌اى به جانب صدّيق نوشت كه به قبيلهء فلان و فلان آمديم و ايشان جنگ ناكرده گريختند و نزد طليحه رفتند . « 1 »
چون صدّيق بر اين مضمون آگاه شد ، از براى حرب طليحه لشكرى مستعد كرده و خالد بن وليد را با سه هزار كس روانه ساخت و ثابت بن قيس شماس را بر انصار امير ساخت و فرمود كه : از فرمان خالد بيرون مرويد . و روايتى ديگر آن است كه خالد بن وليد يكى از آن امرا بود كه پيشتر رفته بودند . چون صدّيق ، رضى الله عنه ، بر مضمون آگاه شد به امير هرسپاهى نامه‌اى نوشت كه : به جاى خود باشيد و منتظر امر خالد بن وليد باشيد و به آنچه فرمايد عمل كنيد . و به خالد نامه‌اى نوشت كه : با طليحه جنگ كن و آن لشكرها كه در باديه‌اند ، يارىكنندگان تواند .
هركه را خواهى طلب كن .
خالد چون بر مضمون كتابت مطّلع شد ، روى به جانب طليحه نمود . و بيشترين كسى كه پيش طليحه آمده بودند از عرب بنى طىّ « 2 » بودند و در ميان ايشان دو قبيله بود كه هم‌عهد بودند در
( 1 ) . بيشتر پيروان طليحه از قبايل اسد ، غطفان و طىّء بودند و بعد قبايل عبس و ذبيان هم در محلّى به نام بزاخة به او پيوستند ؛ - نهاية الأرب ، ج 4 ، ص 61 . ( 2 ) . طىّ : قبيله‌اى است از طايفهء كهلان ، از قبايل معروف جاهليت ، كه حاتم طايى ، جوانمرد معروف ، از آن قبيله بوده .