تاريخ الفي ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٥
ذكر وقايع سال شانزدهم از رحلت خير البشر
ذكر وقايع سال شانزدهم از رحلت خير البشر
ذكر وقايع سال شانزدهم از رحلت خير البشر
از آن جمله آن است كه ذو النورين ، عثمان بن العاص را امر فرمود تا متوجّه شاپور ، كه يكى از شهرهاى فارس است ، شود و عثمان بن العاص با لشكرى متوجّه آن نواحى شد . اهالى آنجا از صولت لشكر اسلام انديشه كردند و اختيار مصالحه نمودند و بدل صلح سه هزار و سيصد مثقال نقره تسليم نمودند و شهر كازرون [ را ] ، كه در نواحى شاپور است و حالا شاپور از نواحى آن است ، داخل مصالحه ساختند . پس عثمان بن العاص ، هرم بن حيّان وعدى « 1 » را به تسخير قلعهء بحره - كه در ميان اهالى آن ديار به قلعة الشيوخ موسوم بود و در اصل دار سفيده و قلعهء سفيده مىگفتند و حالا بدين نام اخير موسوم است و نامهاى ديگر متروك . [ فرستاد ]
و اين قلعه‌ايست بسيار محكم [ و ] بر سر كوهى است بغايت مرتفع . يك دو راه بيش ندارد و بسيار بزرگ است و حصارش محكم و در اندرون آن قلعه يك نهر آب جارى است ، چنانچه گِل زراعتى در آن قلعه به آب مىكنند و در ايران زمين به خوبى [ و ] استحكام مشهور است .
و چون ايشان با لشكر به پاى قلعه رسيدند فى الحال از اطراف قلعه [ 21 الف ] جنگ درانداختند . دليران لشكر اسلام به يك بار خروشيدند و كوشيدند و قلعهء به آن استحكام را به توفيق حضرت حقّ سبحانه و تعالى فتح نمودند .
و از آن جمله آن است كه ذو النّورين ، عمرو عاص را از عمل خراج مصر عزل كرد و عبد اللّه بن سعد بن ابى سرح را بدان عمل نصب كرد و ليكن امارتهاى آن ممالك را همچنان به عمرو عاص مقرّر داشت . و چون دو حاكم در يك ولايت باشند ميان ايشان منازعه مىشود
( 1 ) . فتوح البلدان ، ص 143 ؛ نهاية الأرب ، ج 5 ، ص 25 : هرم بن حيّان عبدى .