تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٧
قاضى ميبدى
اند ، چنان كه در صحيفه‌هاى آينده اشاره خواهم كرد . پس شايسته است كه با اين همه اهميت كه حكمت و تحصيلات فلسفى در تربيت انديشه‌هاى اين عهد دارد ، در اين جستار اندكى مشروحتر از پيش سخن گفته شود .
قاضى ميبدى
قاضى ميبدى
در آغاز اين عهد ، و در گيرودار نهضت سرخ‌كلاهان ، يكى از حكمت‌شناسان و عالمان مشهور كه در دورهء پيشين زير دست ملا جلال دوانى تربيت شده بود ، يعنى قاضى كمال الدين مير حسين بن معين الدين حسينى ميبدى متخلص به « منطقى » « 1 » ، چنان كه پيش ازين ديده‌ايم بسال 910 ه « 2 » به علت سنى بودن بفرمان بنيان‌گذار دولت صفوى بقتل رسيد . وى حكيمى مشائى بود ولى مانند استاد خود و بسى ديگر از متفكران عهد در شعر مذاق عرفانى داشت و ازو چندين اثر بپارسى و تازى در منطق و حكمت و كلام و ادب بازمانده
( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به : * همين كتاب ، ج 4 ، ص 100 - 101 و 115 . * حبيب السير ، چاپ تهران كتابخانهء خيام ، ج 4 ، ص 607 . * روضات الجنات فى احوال العلماء و السادات ، چاپ قم ، ج 3 ص 235 ببعد . * احسن التواريخ روملو ، تهران ، ص 82 . * طرائق الحقائق ، الحاج محمد معصوم شيرازى ، تهران 1316 - 1319 ه ق ، ج 3 ، ص 53 . * تحفهء سامى ، تهران ، 1314 ، ص 48 . * تذكرهء نصرآبادى ، چاپ ارمغان ، ص 512 - 513 . * ريحانة الادب ، ذيل نام صاحب ترجمه . * الذريعه ، ج 5 ص 25 و ج 6 ص 33 و موردهاى ديگر . * آتشكدهء يزدان ، آيتى ، ص 332 . * فهرست كتابخانهء تهران ، ج 2 ، ع منزوى ، ص 121 - 124 . * كشف الظنون ، حاجى خليفه ، چاپ استنبول . ستون 533 و جايهاى ديگر . * فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى كتابخانهء ملى پاريس ، بلوشه ، ج 1 ، ص 83 - 84 . ( 2 ) - اين تاريخ را 909 و 911 هم نوشته‌اند . گويا 910 درست‌تر باشد . پيش ازين يك بار سال 911 ذكر كرده‌ام . بنگريد به همين كتاب ج 3 ص 255 .