تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٨
اثرهاى صوفيان
« رسالهء حق‌نما » در تحقيقات عرفانى ، هم از داراشكوه كه بسال 1056 ه از نگارش آن فراغت يافت .
« حسنات العارفين » متضمن شطحيات مشايخ پيش از مؤلف آن . اين كتاب را داراشكوه بسال 1062 نوشت .
« مجمع البحرين » در مقايسهء عرفان اسلامى و هندى و يافتن وجه اشتراك ميان آن‌دو . اين كتاب را داراشكوه بسال 1065 تأليف كرد .
« سرّ اكبر » يا « سرّ الاسرار » كه ترجمه‌ييست از بخشى از « اوپانيشادها » از زبان سانسكريت بپارسى بهمت داراشكوه و به يارى يكى از عالمان دينى هندو .
دربارهء همهء اين اثرهاى پارسى داراشكوه كه بطبع رسيده و مشهور است بجاى خود توضيح كافى داده خواهد شد .
« رسالهء صاحبيّه » اثريست از خواهر داراشكوه ، جهان آرابيگم دختر شاه جهان ، به فارسى . وى كه نخست بر طريقت چشتيه بود ، بپيروى از برادر بطريقهء قادريان پيوست و اين كتاب را بر شيوهء آنان بپارسى خوبى نوشت .