تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٢
وضع كلى دينها و مذهبها
فصل سوم وضع دينى ايران از اوايل سدهء دهم تا ميانهء سدهء دوازدهم هجرى
فصل سوم وضع دينى ايران از اوايل سدهء دهم تا ميانهء سدهء دوازدهم هجرى
وضع كلى دينها و مذهبها
وضع كلى دينها و مذهبها
دوران صفوى عهد غلبه و رواج قطعى مذهب شيعهء امامى اثنى عشريست . هنگام قيام شاه اسمعيل كيشها و آيينهاى ايران همان حال را داشتند كه در آخرهاى عصر تيمورى بود يعنى : دين رسمى اسلام بروش اهل تسنّن بود و از ميان مذهبهاى سنى مذهب حنفى كيش خاندانهاى تيمورى و جغتايى و بيشتر ايلها و طايفه‌هاى ترك‌نژاد شرقى و قبيله‌هاى بلوچ و افغان بود و در ناحيتهاى جنوبى و مركزى و غربى ايران مذهب شافعى غلبه داشت . - از شيعيان گروههايى در مركزهاى ديرين خود مانند شمال ايران ، مشهد ، سبزوار و بيهق ، رى ، قم و كاشان متمركز و بعضى در ناحيتهاى ديگر به صورت اقليتها پراگنده بودند و چنان كه پيش ازين « 1 » گفته‌ام كيش آنان در حال توسعه و رواج بود و بعلّت احترام روز افزونى كه نسبت بخاندان رسالت اظهار مىشد و نيز بنابر وضعى كه بعد از غلبهء مغول بر ايشان
( 1 ) - همين كتاب ، ج 4 ، ص 52 ببعد و بويژه ص 56 - 58 .