تاريخ بيدارى ايرانيان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٤

تعزيت و سوگوارى ايام گذشته

خنك روز خرم چنو روزگار * كه در بلخ برپا بدى نوبهار

خوش آن روز فرخندهء دلستان * كه چون گلستان بود ز ابلستان

كنم ياد آن روز بادار و برد * كه شاپور طرح نشابور كرد

خوشا آنچنان روز با گيرودار * كه كشتى بدريات بودى هزار

نبد هيچكس را همى تاب تو * نشسته بهر جاى ستراب تو

خوش آنروزگاران سور و سرور * كه بد مردم تو دوره صد كرور

چه خرّم بد آن روز بيدرد و رنج * كه آكنده بودى زمينت بگنج

سپاه تو بودى همه كوچ كوچ * ز افغان و لاچين و كرد و بلوچ

ز پنجاب بودى بسودان سپاه * مدى داشت مكدونيا را نگاه

فزونت سواران نيزه‌گذار * كمان آورانت برون از شمار

خوش آندم كه خسرو ز ايران زمين * همى تاخت تا پيش درياى چين

خوش آن روز خرّم كه كاوس كى * بسودان و مصر اندر افكند پى

خوش آنروزگاران كه اسپنديار * برآورد از قوم سيستا دمار

شكسته شد از وى ده و نه سپاه * ببند گران بست ده پادشاه

خوش آن روز ميمون كه فرخ زرير * سر شاه اسپرته آورد زير

همه ملك يونانيان كرد پست * بآتينه بگزيد جاى نشست

خوش آنعصر فرخ كه شاه اردشير * همه مردم آتنه كرد اسير

كنونت بتن هيچ نيرو نماند * تو گوئى كه در دشت آهو نماند

از آن پهلو نان و اسب و سليح * نمانده بجا جز فسون و مزيح

دليرانت امروز نازك بدن * نبرد آورانت همه سيمتن

وزيران كشور منيجك نهاد * دبيران لشكر بت و حور زاد

اميران جنگى به زخم درشت * ببزم و برزم آوريدند پشت

كجات آنهمه رسم و آئين و راه * كجات افسر و گنج و ملك و سپاه

كجات آنهمه دانش و زور دست * كجات آن بزرگان خسروپرست

كجات آن نبرده يلان دلير * كه شير ژيان آوريدند زير

كجات آنسواران زرين ستام * كه دشمن بدى تيغشانرا نيام

كجات آنهمه مردى و زور فرّ * كه گيتى همه داشتى زير پر

كجات آنبزرگى و آندستگاه * كه سر بركشيدى ز ماهى به ماه

كجات افسر كاويانى درفش * كجات آنهمه تيغهاى بنفش

كجات آن برزم اندران فرونام * كجات آن ببزم اندران كام و جام