تاريخ فرشته از آغاز تا بابر ( فارسى ) — الصفحة ٦١٧
ذكر سلطان ابراهيم لودى بن سلطان سكندر لودى
ذكر سلطان ابراهيم لودى بن سلطان سكندر لودى
ذكر سلطان ابراهيم لودى بن سلطان سكندر لودى
چون سلطان سكندر در آگره فوت شد ، پسر بزرگ او سلطان ابراهيم ، كه به اخلاق حميده و حسن كياست و فراست و شجاعت اتّصاف داشت ، به جاى پدر بنشست . بر خلاف پدر و جدّ ، قواعد و آداب سلوك با قرابتان و افغانان را تغيير داده بر زبان آورد كه پادشاهان را خويش و قرابت نمىباشد ، همه نوكرند و مىبايد به طريق نوكران خدمت كنند . ناچار امراى افغان كه در مجلس سلطان بهلول و سلطان سكندر مىنشستند ، به حسب ظاهر ، اطاعت كرده دست به سينه پيش تخت او مىايستادند و خدمت مىكردند . فامّا ، باطّنا ، از اين معنى آزرده بوده ، اتّفاق را به نفاق مبدّل ساختند و خواهىنخواهى قرار دادند كه سلطان ابراهيم بر تخت دهلى نشسته تا سرحدّ ولايت جونپور فرمان‌گزار باشد و بر مسند سلطنت جونپور شاهزاده جلال خان جلوس نموده بر ممالك آن طرف فرمانروايى نمايد . شاهزاده جلال خان با امراى جاگيردار پرگنات جونپور از كالپى متوجّه آن صوب گشت و بر مسند سلطنت آن استقلال يافته ، فتح خان بن اعظم همايون شروانى را وكيل و پيشواى خود ساخت . در اين وقت ، خان جهان لوحانى از راپرى به ملازمت سلطان ابراهيم آمده زبان طعن « 1 » به وزرا و وكلا گشود كه امر حكومت و سلطنت را مشترك داشتن خطايى عظيم و سهوى جسيم بود ، قبول اين معنى از عقل دور بود ، پادشاهى شركت برنتابد و در يك نيام دو شمشير نگنجد .
بيت
دو جان هرگز به يك پيكر نگنجد * دو فرمانده به يك كشور نگنجد
اركان دولت در تلافى آن كوشيده مصلحت ديدند كه چون شاهزاده هنوز استقلال و استقامتى چندان حاصل نكرده ، به دهلى بايد طلبيد و به جهت طلب ، هيبت خان گرگ‌انداز را فرستاده فرمانى مشتمل بر عاطفت و مكرمت صادر شد كه مصلحتى در ميان است ، بايد كه جريده [ خود را ] « 2 » به رسم ايلغار برسانند . چون
( 1 ) . ش : طعن و ملامت . ( 2 ) . پ . ش : ندارد ، از پت افزوده شد .