تاريخ فرشته از آغاز تا بابر ( فارسى ) — الصفحة ٥٦١
ذكر سلطنت سلطان محمّد شاه بن فريد خان بن خضر خان
جمعه گشت . در اين اثنا ، جماعت بىمروّت از سگ كمتر ، [ مثل ] « 1 » ميران صدر و قاضى عبد الصمد ، فرصت يافته جماعتى را كه پاس و چوكى ايشان بود به بهانه بازگردانيد و با جمعى از هندوان سلاح بسته به اندرون رفتند و سدارنولد « 2 » كانكوى با جمعيّت خويش بيرون ماند كه كسى بيرون و درون نتواند رفت . سلطان با آنكه آن جماعت را سلاحدار ديد ، به فكر غدر نيفتاده همچنان به حال خود بود تا آنكه سدپال « 3 » تيغ كشيده حوالهء فرق مبارك سلطان كرد و ديگران نيز از هرطرف شمشيرها علم كرده و زخم زدند و آن پادشاه بىعديل و نظير را از پاى درآورده شهيد ساختند . ميران صدر ، سلطان شهيد را همانجا انداخته خود را به سرور الملك رسانيده گفت « 4 » كه به موجب مقرّر سلطان را به قتل آورديم و سرور الملك ، وزير يزيدصفت ، همان لحظه محمّد شاه را به سلطنت برداشته جهان را به كام خويش ديد .
مدّت ملكى او سيزده سال و سه ماه و شانزده روز بود . سلطان مبارك شاه پادشاهى بود عاقل و به ادب و اخلاق سنجيده اتّصاف داشت و در تمام ايّام سلطنت دشنام و فحش بر زبانش نگذشت و جميع امور ملكى را به نفس خود تحقيق مىكرد . تاريخ مباركشاهى به نام نامى او نوشته شده .
ذكر سلطنت سلطان محمّد شاه بن فريد خان بن خضر خان
ذكر سلطنت سلطان محمّد شاه بن فريد خان بن خضر خان
چنانچه رسم زمان است كه جهان بىجهاندار نمىتواند بود ، در همان روز كه سلطان مبارك شاه حميده خصال ستوده افعال را كافرنعمتان بىدين بىتقريب و بىجهت شربت شهادت چشانيدند ، محمّد شاه بن فريد خان بن خضر خان بر مسند
( 1 ) . پ . ش . پت : ندارد ، از س افزوده شد . ( 2 ) . تاريخ مباركشاهى ، ص 234 : سد هارون . منتخب التواريخ ، 1 / 207 : سد هارن . ( 3 ) . تاريخ مباركشاهى ، ص 234 : سدهيپال نبيسهء كجو . ( 4 ) . پ : رسانيدند و گفتند .