تاريخ فرشته از آغاز تا بابر ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٢
ذكر سلطنت معزّ الدّين ابو الفتح سلطان مبارك شاه بن خضر خان
و در سنهء اربع و عشرين و ثمانمائه [ 824 / 1421 م ] خضر خان طرف ميوات سوارى فرمود ، بعضى از ميواتيان آمده ملازمت نمودند « 1 » و بعضى در حصار كوتلهء بهادرناهر متحصّن گشتند . چون كار بر ايشان تنگ شد از قلعه برآمده به كوه‌ها درآمدند و در آن يورش تاج الملك فوت شد « 2 » . وزارت به پسر بزرگ او ملك الشرق سكندر رسيد . خضر خان قلعهء كوتله را خراب كرده از آنجا به گواليار رفت و پيشكش گرفته به اتاوه رسيد و چون راى سمير مرده بود ، پسرش اطاعت كرده مال مقرّر بداد .
در آنجا خضر خان مريض گرديده به كوچ متواتر جانب دهلى روان شد و بعد از رسيدن ، در هفدهم جمادى الاوّل همين سال ، همچو ديگران از اين جهان ناپايدار بگذشت . او پادشاه عاقل و عادل و كريم و صادق القول بود . خلايق از او راضى و شاكر بودند . از اين سبب ، كوچك و بزرگ نوكر و غيرنوكر در ماتم او نشسته اكثر جامه‌هاى سياه پوشيدند و ، به روايت اصحّ ، سوّم روز جامه‌هاى سياه ماتم دور كرده پسر بزرگ او مبارك شاه را بر تخت سلطنت و فرماندهى نشانيدند . مدّت سلطنت او هفت سال و چند ماه بود .
ذكر سلطنت معزّ الدّين ابو الفتح سلطان مبارك شاه بن خضر خان
ذكر سلطنت معزّ الدّين ابو الفتح سلطان مبارك شاه بن خضر خان
چون خضر خان در اثناى مرض دريافت كه از آن عارضه جان‌بر نيست ، پيش از فوت به سه روز ، پسر ارجمند خود مبارك خان را وليعهد ساخته و امور سلطنت به او رجوع كرد و بعد از آنكه به اجل طبيعى از اين جهان پرغرغشه [ 277 ] انتقال نمود ، به روايتى ، همان روز و ، به روايتى ، سوّم روز ، به اتّفاق ملوك و اكابر ، بر تخت پدر
( 1 ) . پ . ش : ديدند . ( 2 ) . تاريخ مبارك‌شاهى ، ص 192 ؛ طبقات اكبرى ، 1 / 270 : به تاريخ هشتم ماه محرم سنهء اربع و عشرين و ثمانمائه ملك تاج الملك وفات يافت .