تاريخ فرشته از آغاز تا بابر ( فارسى ) — الصفحة ٣

نورس بستان كلام قديم « 1 »

مهد امان باشند . فللّه الحمد فى الآخرة و الاولى « 1 » لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما « 2 » كه از اين طايفهء وافر مناقب و فرقهء رفيع مراتب ، شهنشاه معارف سپاه ، خسرو عرش بارگاه ، فروزندهء گوهربخت ، فرازندهء پايهء تخت ، طرازندهء هفت اقليم ، برازندهء تخت و ديهيم ، سايهء لطف إله سمى خليل اللّه « 3 » .

بيت

خسرو مالك رقاب دين‌پناه * آفتاب مكرمت ظلّ إله « 4 »

ابو المظفّر ناصر الدّين ابراهيم عادل شاه كه بهار حشمت گيتى نگارش از آسيب خزان مصون است و نهال دولت طراوت بخشش از تندباد حوادث زمان « 5 » محفوظ ، در ميدان انصاف قصب السبق امتياز [ از همگان ] « 6 » ربوده و در معركهء كشورستانى و جهان‌گشايى رخنه‌ها در جسم اعدا گشاده ، تا نداى إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً « 7 » به گوش معتكفان عالم علوى رسيده ، ديدهء گردون پير ، مانند او كشورگيرى بر سرير جهانبانى متمكّن نديده ، و تا نواى روح‌افزاى هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ « 8 » در ميان مقيمان جهان سفلى شايع گشته همچو او صاحب اقتدارى قدم بر بساط سلطنت ننهاده ، پروانچهء شاهىاش از ديوان نَحْنُ قَسَمْنا « 9 » به طغراى نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ « 10 » توشيح يافته و منشور اقبالش به توقيع و آتيناه الملك « 11 » تزيين پذيرفته ، به لطف كردار و حسن گفتار و جمال يوسفى و طلعت خورشيدى ، از تعريف واصف مستغنى و بىنياز و به منزلت سليمانى و مقام ابراهيمى و محاسن اطوار و مكارم اخلاق از

( 1 ) . ترجمه : در ابتدا و انتهاى ( هرامرى ) خدا را بايد شكر كرد . ( 2 ) . زخرف ( 43 ) آيهء 85 : آن‌كس كه فرمان‌روايى آسمان‌ها و زمين و هرچه در ميان آنهاست از آن اوست . ( 3 ) . پ : « سايه لطف سمى خليل اللّه » پس از بيت آمده . ( 4 ) . پت : « بيت را » ندارد . ( 5 ) . ش : دوران . ( 6 ) . پ . ش . پت : ندارد . از ن ، 1 / 13 تكميل شد . ( 7 ) . بقره ( 2 ) آيهء 30 : من در زمين خليفه‌اى مىآفرينم . ( 8 ) . فاطر ( 35 ) آيهء 39 : اوست كه شما را در روى زمين جانشين پيشينيان كرد . ( 9 ) . زخرف ( 43 ) آيهء 32 : ميانشان تقسيم مىكنيم . ( 10 ) . انعام ( 6 ) آيهء 83 : بالا مىبريم درجات آن كس را كه بخواهيم . ( 11 ) . ترجمه : به او پادشاهى داديم .