تاريخ عالم آراى عباسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٥٩

غرق شدن قورچى باشى گيلانى به آب رودخانه سفيد رود

و متوفى شده مبلغى زياده از وسع و قدرت رقم كرد كه از ايشان و ورثه متوفى و مقتولان بازيافت شود و مبلغى ديگر باسم جمعى از كدخدايان و سكنهء شماخى كه با روميه موافقت نموده در قلعهء بالا محصور گشته بودند برسم ترجمان و مال امان برقم درآورد معهذا زياده از سى هزار تومان نشد .

بالجمله آن مبلغ در ميانهء غلامان و قورچيان و ملازمان درگاه و تفنگچيان كه در پاى قلعه خدمت كرده بودند تقسيم يافته هر جماعت را بيك طايفه سپردند كه آنچه رقم شده بوصول رساند و هر كس را در كم و زياد سخنى باشد قورچى باشى گيلك موافق حساب خاطر نشان نمايد .

القصه بحيله و روباه بازى باز چند روزى در ميان آن طايفه مشير و مشار اليه بود و بازار اخذ و جر گرم داشت از چند نفرى كه فى الجمله سامانى داشتند وجه ترجمان صورت يافته از ساير مردم بعضى نصف و بعضى ثلث و ربع به عمل آمد و از رسد مقتولان و متوفيان قليلى بوصول رسيد چنانچه از جميع اموال قلعه پنج ششهزار تومان بغازيان عايد نشد و تتمه لم يصل گشت چون گفتار و كردار قورچى باشى گيلك از صدق و راستى [ 529 ] فروغى نيافت و مجددا شرارت و بدنفسى و قوت طامعه‌اش بظهور رسيد بجزاى اعمال سابق و لاحق مأخوذ و گرفتار گشته بمحصلان سپردند بعد از مصادره و مواخذه اظهار نمود كه اموال بيشمار و دفينه بسيار در گيلان داريم محصلان او را بگيلان برده بضبط ذخاير او پرداختند اكثر سخنانش كاذب بود و بهانه‌هاى لا يعنى ميآورد روزى بهانهء وضو ساختن بكنار آب سفيد رود رفت بعزم فرار خود را به آب انداخت كه بشناه بيرون رود اعمالش بدست و پا پيچيده نتوانست بعد از سعى بسيار

غرق شدن قورچى باشى گيلانى به آب رودخانه سفيد رود

غرق شدن قورچى باشى گيلانى به آب رودخانه سفيد رود

غريق بحر فنا گرديد سبحان اللّه بكجا ميرفتيم و كميت تيزگام قلم عنان از دستم ربوده بكجا رفت چون در اثناى گزارش تسخير قلعه بود ظاهرا زياده نامناسب نمينمود .

القصه احمد پاشا را با يك دو خدمتكارى بعيسى خان بيك نوادهء معصوم بيك صفوى كه بسعادت قرب و منزلت شاهى سرافراز است و آخر رتبهء قورچى باشيگرى يافت سپرده چند روزى ميهمان او بود بعد از آن با خدمتكاران و بعضى از اموال و اشياء ضرورى بقلعه قهقهه فرستادند مدتى در قلعه بود ديگر خبرى ازو نيامد .

از جمله محصوران چند نفر از اهالى شيروانى بودند كه در زمان روميه تربيت يافته در سلك زعما و ارباب تيمار منسلك گشته بودند مصالح ملكى اقتضاء آن كرد كه آن جماعت بنابر اطمينان قلوب و آرميدگى خاطر ساير الناس كه سالها با آن طايفه آميخته اظهار دولتخواهى كرده بودند مستمال عنايت و الطاف بوده در اين وقت تعرضى بايشان نرود چند نفر از ايشان را مورد شفقت گردانيده بهر يك دو سه موضع تيول و سيورغال مرحمت كرده مقرر فرمودند كه پسران و برادران ايشان در سلك ملازمان ركاب اقدس منسلك بوده بعراق آيند اما حكام كرام بتدريج ولايت شيروان را از بيم ظهور فتنه از وجود ايشان پرداختند و ساير لشكريان را چون سالها با شيروانيان آميزش نموده هر كس را بهر طرف كه خواهد گسيل گردانند .

اهالى شيروان كه تهمت زدهء موافقت و نيكخواهى روميان بودند در اينوقت سعى مينمودند كه ساحت ذمه خود را از شوايب غبار اين گفتگو مصفا و مبرا گردانند صلاح حال خود را در افنا و اعدام آن طايفه ديده در مخالفت روميه و شاهى سيونى غلو كردند و فوج فوج را رفيق روندگان ديار عدم گردانيده در يك