دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — الصفحة ٥١

وقايع يوم نهم شهر مزبور لغايت يوم پنجم شهر ذيحجة الحرام مطابق سيچقان‌ئيل سنه 1256 [ توصيف شيراز ]

واقعه محله مزبور دويست و بيست باب است .

محله اسحق بيك : اين محل نيز حيدرى خانه است در وسط شهر و اندكى مايل به سمت شرقى بلده واقع است و تمامت خانه - هايش آباد و مسكون و بدون خرابه است و خانه‌هاى واقعهء آن محل مساوى ششصد است .

محله بالا كفد : اين محل نيز حيدرى خانه است و نصفش مخروبه است و سمت ميان جنوب و مشرق واقع است . هوايش از ساير محلات گرم‌تر و نسبت به سطح ساير شهر نشيبش بيشتر و خانه‌هاى مسكون آنجا مساوى چهار صد و شصت باب است . و بقعه منورهء جناب سيد علاء الدين حسين كه از صلب مطهر امام موسى كاظم عليه السلام است در آنجاست ، و مشهور است كه اگر ميتى را در تحت گنبد آن جناب دفن كنند زمين به خود قبول نمىكند و به اين سبب مدفن نمىشود . العلم عند اللّه .

محله درب مسجد : اين محل نعمت اللهى خانه است . و در اصل وسط معموره و اندك مايل به سمت غربى واقع است و مسجد نو كه بسيار وسيع الفضا و خوش‌روح و از بناهاى اتابك شاه است درين محل واقع و بقعه متبركهء جناب احمديه عليه آلاف و التحيه كه مشهور به شاه چراغ و از صلب مطهر جناب امام موسى كاظم عليه السلام است در ثغور سه محله واقع ، حدى محله درب مسجد و حدى محله سوق - الطير و حدى محله سردزك و بقعه منوره مذكوره در وسط مسجد نو و بقعه جناب سيد مير محمد عليه السلام واقع شده . و قريهء ميمند از جمله موقوفات آن جناب است . و كل ساكنين محلهء مزبور مشايخ و تجارند و خانه‌هاى واقعه آن محل مساوى يكصد و ده است و همگى آباد و مسكون و مطلقا خرابه ندارد .