دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٥

30 . قريهء آسپاس سرحد

آب مشروب و زراعت از چشمه‌سارهاى زياد و قنوات بسيار خوب .

سكنى اهالى در دوازده آبادى و قلاع مختلفه بسيار باصفا .

باغات و اشجار لا تعد و لا تحصى و اقسام ميوه‌جات .

جمعيت بومى و غيره قريب ده هزار نفر .

زراعت غله و كمى صيفى ولى ترياك سالى چهار مرتبه عمل ميآيد .

نوع شكار از هر نوع شكار هميشه فراوان و پلنگ هم دارد .

حمام‌ها و مساجد قديمه و بقاع خير متبركه و آثار كهنه در اين حدود زياد است .

هواى اين بلوك ييلاقيت كامل دارد .

برف در كوه بل دو فرسنگى هميشه موجود است .

فاصله از اقليد چهار فرسنگ و ربع .

صورت راه از جلگه و ماهور و گردنه و چمنهاى بسيار خوب .

حركت عراده غير ممكن است .

اين قريه در ابتداى چمن نمدان ييلاق ايلات خمسه فارس است .

سكنى اهالى در قلعه مختصر كه پانزده خانوار مىباشد .

آب مشروب و زراعتى از قنات و چشمه‌هاى گوارا .

زراعت كمى غله و كمى ترياك بدون صيفى .

باغات و اشجار بهيچوجه ندارند .

هواى اين قريه بطورى ييلاقيت دارد كه درخت عمل نميآيد .

نوع شكار در چمن و دشت آهو و در چشمه نباتى قوچ و ميش .

برف و هيزم ارژن در كوه آزادمردان موجود است .

در بارندگى و زمستان اين چمن باطلاق سخت مىشود .

فاصله از علىآباد سه فرسنگ و نيم است .

صورت راه نصف در امتداد چمن نم‌دان و نصف در ماهور است .

حركت عراده مقدور است ولى متعذر .

ين قريه در اول چمن وسيع آسپاس و ييلاق است .