جامع جعفرى ( فارسى ) — الصفحة ٨٦٧
قصيدهء فارسيه از جملهء سه قصيدهء مذكوره كه به مثقب نظم آن درهء عقيلهء مدايح زاكيه سفته گشته
قصيدهء فارسيه از جملهء سه قصيدهء مذكوره كه به مثقب نظم آن درهء عقيلهء مدايح زاكيه سفته گشته
قصيدهء فارسيه از جملهء سه قصيدهء مذكوره كه به مثقب نظم آن درهء عقيلهء مدايح زاكيه سفته گشته
شب كه گيتى يافت از زندان اسكندرنشان * داد عرض مخزن دارا چو چشم آسمان
از غم ديرينهء زندان اسكندر مرا * بود چون پهلوى دارا ديده هر دم خون‌چكان
كز درم ناگه درآمد چهره پر آژنگ يار * و ز غضبناكى به رويم آخت شمشير زبان
مىگشودى باب ايذا هر دمم بر چهر دل * مىزدى نيش عتابم هر زمان بر عرق جان
كاى برى ز انصاف آخر اين چه رسم مردميست * ساختن در خانه بىشو پير اتراب جوان
خيل اتراب كواعب دختران بكر طبع * چند بىشوهر نشانى در پس ستر جنان
گفتم ايم اللّه نجستم هر كجا كردم طلب * همسرى شايستهء آن نازنينان تا به آن
مژده بادت گفت كامد خواستارى كز كرم * كرد خواهد مهر آنها حاصل دريا و كان
سوى زندان سكندر موكب دارا رسيد * هين نثارش را نخست آماده كن نقد روان