جامع جعفرى ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٣

[ ذكر احوال زين العابدين خان بن عبد الرضا خان ]

كنده‌كنده است و مىبيند به خصمت تيزتيز * چيست برگو فكرش اى داناى راز مملكت

در تو بيند نام خصمت قابل تكرار نيست * مادحى چون گويد اى گردن فراز مملكت

دشمن ماه تو وقتى ايمن از تيغ تو بود * بود چندى زين الم سوز و گداز مملكت

خاك پاك درگهت را توتياى ديده ديد * آن زمان كازاد مىداد امتياز مملكت

خوب ديد الحق كه جز دستت نيابد چاره‌اى * از براى درد فقر اى چاره‌ساز مملكت

جود تو آسوده‌اش دارد ز رنج نيستى * ورنه مىديدى كه كارش آه و افغان است و بس

اى همايون تازه نخل بوستان مكرمت * زيبد ار گويم ترا جان جهان مكرمت

گرنه احسان كف رادت كرم مىجست نام * چون وفا كم مىشد از گيتىنشان مكرمت

گر نبودى نام تو عنوان ديوان كرم * كس كجا مىداد شرح داستان مكرمت

چشم بد دورت كه در طفلى زمين گاه خطاب * گويدت از فرط جود اى آسمان مكرمت

بهر ره گم‌كردگان دشت بىپايان فقر * صيت جودت شد وراى كاروان مكرمت

بىنصيب از جود عامت كس نگشت از آنكه گشت * شخص عدلت پاسبان آستان مكرمت [ 248 پ ]

گر ز سعى بازو فقر افكن جودت نبود * بر هدف تيرى نمىجست از كمان مكرمت