جامع جعفرى ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٤
[ تركيب بند « آزاد » دربارهء على خان ]
يا ز بيم بذلهء « 1 » رندان دردآشام شهر * جا به خلوت تا به هنگام دى ديگر گرفت
هركسى القصه مىگويد به آهنگى سرود * در چنين فصلى كه گل جا در بر دلبر گرفت
ذكر آزاد اينكه يا رب چشم بدبين دور باد * از جلال آنكه از خاكم به رحمت برگرفت
آن جهانجوئى كه از نيروى بخت از كودكى * دست قدرش تاج فخر از فرق اسكندر گرفت
آن جوانبختى كه بر ياران و از اعداى خويش * هم به طفلى مملكت بخشيد و هم كشور گرفت
آن جهانبخشى كه دست همتش گاه كرم * قدر گوهر را ز خاك رهگذر كمتر گرفت
آنكه ملك نيكنامى را چو بر مسند نشست * اول از نيروى جود و عدل دين‌پرور گرفت
آنكه آتش شد نفس در حنجر بدخواه او * تا به قصد كينه بر كف آبگون خنجر گرفت
آنكه شد تابنده خورشيد سپهر برترى * در پناهش هركه جا ز انديشهء اختر گرفت
نور يزدانى على خان آنكه ذاتش را به خلق * خالق دانا معين و ياور و رهبر گرفت
آنكه معمار كف جودش چو آمد در وجود * فهم كن يعنى چو او منزل در اين منظر گرفت
ريخت اول طرح بنيان‌سراى مكرمت * تا شود از سعى او برپا بناى مكرمت
گل به بستان خيمه زد رندان دردآشام را * گو همى فرصت شماريد اين‌چنين ايام را
( 1 ) - اصل : بزله .