جامع جعفرى ( فارسى ) — الصفحة ٥١٤

قطعهء قضائى در تعريف نزهت و تاريخ عمارت رحيم‌آباد

بر خلاف بتان دلش آگه * از طريق وفا و رسم و داد

هر دو باهم به شادى و فارغ * از غم اين جهان كون و فساد

تا فتاديم در گلستانى * كز خزانش بلاى بد مرساد

بوستانى چو « 1 » خلد همواره * گل و سروش شكفته و آزاد

ز اعتدال هواى جان بخشش * كس ندانسته آذر از مرداد

كرده با نخل نفس ناميه‌اش * آنچه ناكرده روح با اجساد

بر رخ لاله ديدهء نرگس * سوى شيرين نظارهء فرهاد

گرم تسبيح بلبلان از شوق * چون در اسحار زمرهء زهاد

قمريان در صوامع سروش * معتكف همچو « 2 » در حرم عباد

جوى آبش ز عكس نسترون * برده جوى مجره را از ياد

دوش‌بردوش در خيابانش * چون جوانان صنوبر و شمشاد

( 1 ) - اصل : چه . ( 2 ) - همچه