جامع جعفرى ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٣

[ توجه مير رفيع خان عرب عامرى به يزد و حكومت چهل و پنجروزهء او ]

معنى كه چون آن جسارت‌انديش راه معادات آن خدادادهء آزاده را پيموده و بالضروره به مفاد « من عادى معانا عاد مهانا » ابواب خذلان بر چهرهء احوال او گشوده خواهد گشت يكسو افتادند و از فرار او عنان خاطر را به دست تأسف دادند ، تا چرا خصمى بدينگونه جسارت گوشمالى نديده و چاشنى جزاى كردهء خود نچشيده ، رايگان جانى از معركهء غوايت به در برده باشد . اما زبان اقبال بلند آن دولتيار ارجمند به تسليت خاطر ايشان مضمون اين گفته به درجهء تبيان مىرسانيد .

بيت

باش تا دستش ببندد روزگار * تو به گام خويشتن مغزش برآر

تصديق مضمون اين بيت را داستان بعد نيكو كفالت خواهد نمود ، به شرط مشية اللّه العزيز .