جامع جعفرى ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠

[ ذكر طواف دل به مطاف آن همايون آستان ]

باز به مفاد « حب الشىء يعمى و يصم » چشم دل را از حصول مضار آجل ادراك سود عاجل را عصابهء ذهول مىبستم و گوش خاطر را پنبهء غفلت پيشنهاد ، لاجرم حصول اين مرام و شهور اين طلعت شاهد زيباى اين فرخنده كام را در بيداى انديشهء چاره‌جوئى از هر سو مىدويدم ، و با خيال اين واسطهء عقد آمال كه سرمايهء رياست و فيروزى و بهى توانستى بود بود ، و ما صدق

شعر

رياسة باض فى رأسى و ساوسها * تدور قيه و اخشى ان تدور به

سواد شامى به بياض بامى مىرسانيدم . با خود گفتم كه خرد نيكو مدبرى است حصول اين مرام را ، لمؤلفه

نعم المدبر عقل ان ترم رشدا * ما قاله اسمح بل اجعل قوله سندا

لاجرم

بيت

من با خرد به گوشهء فكرت شتافتم * گفتم كه اى نتيجهء الطاف كردگار

لحظه‌اى اغاثت دل مستغيث را شرايط التفات به جاى آور و از آنش از آتش سوزنده‌اى كه ملازم درون دارد برهان . دعوى متانت هر كارى كه خردمند بجاى آورد چون به دستيارى هدايت و استصواب تو تواند بود برهانش همراه است . [ 55 ر ] خيال خاكبوس محضر همايون خاقان سليمان‌شان نملهء بىوجودى را بر سر افتاده تيسر اين واقعهء صعب را