تاريخ لرستان ( روزگار پهلوى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٦

پيوستن عناصر ناراضى به قيام على محمد خان امير اعظم

فرماندهان غير از دروغ چيز ديگرى نيست .

سرتيپ تاج‌بخش از شخص شاه براى وى تأمين گرفته او را تسليم مىكند و پس از چندى وسيله ملاقات او را با شاه نيز فراهم و شخص رضا شاه او را مورد عفو قرار داده و نيمى از خاك صميره را به وى و طايفه‌اش واگذار مىسازد كه در آن‌جا مشغول كشاورزى شوند . دوست‌مراد با فرمان از تهران مراجعت و با طايفه زيد على به پشتكوه و خاك صميره رفته و در دره شهر ساكن و مشغول كشاورزى مىشود .

وى از سال 1309 تا پاييز سال 1310 مدت يك سال در صميره مشغول زندگى بود . ولى در عين حال گزارشهايى از سوء نيت او به فرمانده لشكر مىرسد و او به ياور ناصر خان آزادى مأموريت مىدهد كه دوست‌مراد را دستگير سازد . ناصر خان به دستور سرهنگ درفشان فرمانده لشكر او را در محل توقيف و به خرم‌آباد آورده ، اعدام كرد « 1 » و زن و بچه و احشام آنها را نيز از دره شهر به صميره كوچانيد و به خرم‌آباد آورد .

علت اعدام او را چندين جور نقل كرده‌اند و قدر مسلم آن است كه ارتشيان گزارشهايى عليه وى به مركز داده و اجازه كشتن او را تحصيل كرده بودند . اشخاصى كه با دوست‌مراد اعدام شده‌اند از اين قرار بوده [ اند ] جهانشاه زرين‌جويى ، داراى نورعلى ، نادعلى و چند نفر ديگر .

پيوستن عناصر ناراضى به قيام على محمد خان امير اعظم

پيوستن عناصر ناراضى به قيام على محمد خان امير اعظم

موقعى كه على محمد خان امير اعظم حاكم طرهان عليه قواى نظامى قيام كرد ، از خوانين طبقه اول لرستان كسى كه حال و حوصله ياغيگرى داشته باشد نبود جز چند نفرى كه به سن پيرى رسيده بودند و اينك نوبت به خان‌زادگان رسيده بود كه به صورت دستجات نامنظم از اين كوه به آن كوه مىرفتند و سعى داشتند كه با نيروهاى نظامى روبرو نشوند . اين اشخاص كه تكيه‌گاه معتبرى نداشتند و گويى سراغ چنين كسى مىگشتند كه آنها را رهبرى كند ، وقتى كه شنيدند على محمد خان امير اعظم حاكم طرهان قيام كرده براى آنها به منزله فوز عظيمى بود و هركدام در هرمحل كه بودند رخت به زير پرچم او كشيدند .

يد الله خان پسر غلام على خان و عليرضا خان پسر على مراد خان و نجف كه بعد از نزاع با منصور خان و كشتن قندى خان پسر منصور خان و برادر عزيز الله خان ياغى شده و مدتها اين طرف و آن طرف مىرفتند به محض استماع خبر قيام على محمد خان امير اعظم به اتفاق امان


( 1 ) . [ اين هم از تأمين شاه . ]