تاريخ لرستان ( روزگار پهلوى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٤
جريان توقيف غلامعلى خان امير همايون
در يكى از شبها موقعى صرف شام يكى از نوكران غلامعلى خان آفتابه لگن پيش يك نفر از درجهدارانى كه همراه ياور اسفنديار خان بود گذاشتند كه دست بشويد . وى كه ريش بلندى هم داشت ، دست نشست و با نوك پوتين به زير آفتابه لگن نواخت و آن را به هوا پرتاب كرد .
نوكر غلامعلى خان گفت : سركار چرا اينطور بىلطفى مىكنيد . وى جواب داد كه من رختخواب ندارم كه بخوابم شما شام برايم مىآوريد . خوب است به جاى شام رختخوابى برايم بياوريد .
نوكر غلامعلى خان گفت سركار مگر نمىدانيد امير همايون تازه تسليم شده و به زحمت خانهاى ترتيب داده در طى چند سال كوهگردى براى ايشان رختخواب و اسباب خانهاى نمانده ، شما از پتوهاى سربازى خودتان استفاده كنيد . بعد اضافه كرد كه ما نمىتوانيم از كسى رختخواب بگيريم اگر شما خودتان مىتوانيد بگيريد . سرباز جواب داد كه من اگر رختخواب گرفتم با خانم مىگيرم .
غلامعلى خان كه مكالمات سرباز ريشدار را با نوكر خود شنيده بود عصبانى شده از چادر بيرون آمد و نظاميان به احترام او بلند شده دست بالا كردند .
امير همايون به سرباز ريشدار گفت چه مىگفتى ؟ او از ترس گفت : چيزى نبود امير .
امير همايون گفت : تو مىگفتى كه رختخواب با زن مىگيرى . مگر نمىدانى اينجا لرستان است و جاى اين حرفها نيست ؛ تا كارى نكنم ريشت را دولت ببرد ولكن نخواهم بود . از صداى قالوقيل امير همايون و سرباز ، خود ياور اسفنديار خان بيرون آمد و از امير همايون عذر خواست . ولى امير همايون سخت عصبانى شده بود به طورىكه ياور اسفنديار خان ترسيد و آخر الامر گفت :
آقاى امير همايون اگر ميل نداريد ما از اينجا مىرويم . امير همايون گفت : هرجا ميل داريد برويد .
ياور در همان شب به خانه منصور خان حيدر كوچ كرد . از فردا هرروز غلامعلى خان صبح به خانه منصور خان مىرفت و شب به خانه خودش برمىگشت و مشغول جمعآورى اسلحه بودند . اين كار اينقدر ادامه پيدا كرد تا ديگر اسلحهاى در بيرانوند باقى نماند و موقع آن رسيد كه غلامعلى خان هم با سايرين توقيف شوند .
موقعى كه دستور توقيف غلامعلى خان و ساير خوانين از طرف خزاعى رسيده بود ، ياور اسفنديار خان سعى مىكرد كه همه را يكجا دستگير سازد ولى مقدور نمىگرديد . تا اينكه در يك شب تصميم گرفت اقلا چهار نفر از مردان كلانتر آنها را كه مهمتر از همه بودند توقيف سازد تا بعد به حساب ديگران هم برسند . تصادفا در آن شبى كه ياور قصد توقيف آنها را داشت