تاريخ لرستان ( روزگار پهلوى ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٢
شير محمد خان سگوند و شيخ على كايد رحمت به منظور جلب طوايف حركت كردند
فوج و يك گردان مجهز به تمام وسايل جنگى حركت [ كرد ] . به محض رسيدن به بروجرد سرهنگ گيگو را با پانصد نظامى از الشتر نزد معين السلطنه به خرم‌آباد فرستاد تا او و شير محمد خان را از ورود او به بروجرد آگاه ساخته و به هرترتيب كه ممكن است خوانين و طوايف خدمتگزار وسايل حركت او را به شهر خرم‌آباد فراهم سازند .
مقارن با حركت امير احمدى از تهران محاصره به نهايت شدت رسيده بود
مقارن با حركت امير احمدى از تهران محاصره به نهايت شدت رسيده بود
طوايف آنافآنا بر شدت محاصره مىافزودند . ورود همه‌چيز مخصوصا مواد غذايى به شهر ممنوع و علوفه و آذوقه كمياب و گران شده بود . ولى اهل شهر به هرنحو بود احتياجات لشكر را تأمين مىكردند .
عشاير مىدانستند كه وضع به اين منوال نمىماند و بالاخره نيروى كافى براى شكستن سد محاصره خواهد رسيد ؛ به همين علت آنها سعى داشتند كه پيش از رسيدن كمك ، شاهبختى را مجبور به فرار يا تسليم سازند .
غلامعلى خان كه از لشكر دلى داغدار داشت و چنين فرصتى را به بهاى جان خريدار بود ، شديدا مىكوشيد كه شاهبختى را مجبور به سقوط و تسليم كند . ضمنا بوسيله جاسوسان خود از موضوع تصميم شاهبختى جهت تخليه پادگان و مخالفت معين السلطنه و شير محمد خان آگاه بود .
از آن طرف معين السلطنه و شير محمد خان مىكوشيدند كه عشاير و خوانين را با وعده و وعيد از كرده خود نادم سازند ، ولى تأثيرى نداشت . تفنگچيان و سواران غلامعلى خان كه مأموريتشان تصرف برجها و از ميان بردن پاسگاهها بود شب و روز مىكوشيدند كه آنها را وادار به تسليم سازند . ديگر از پستها ، غير از پست رنگرزان به فرماندهى ياور ابراهيم خان ضرابى پست ديگرى باقى نمانده بود .
الوار بيشتر از طريق بستن راه ارتباط با پستها و نرسيدن آب و غذا به آنها همه [ نظاميان ] را از پا درآوردند و [ آنها ] يكى پس از ديگرى تسليم [ الوار ] مىشدند . الوار گاهى به خلع سلاح نظاميان قناعت مىكردند و بعضى كه [ تندخوتر ] بودند نظاميان جوان را مىكشتند .
شير محمد خان سگوند و شيخ على كايد رحمت به منظور جلب طوايف حركت كردند
شير محمد خان سگوند و شيخ على كايد رحمت به منظور جلب طوايف حركت كردند
بعد از وصول نامه و پيغام امير احمدى براى معين السلطنه و شير محمد خان ، [ آنها ] جلسه مشورتى با شاهبختى تشكيل داده و بدون فوت وقت ميان طوايفى كه خدمتگزار دولت بوده و در