تاريخ گيتى گشا ( در تاريخ سلسله زنديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٠
در بيان محاربهء لشكر نصرة شعار با مصطفى خان قاجار و ظفر يافتن آن جناب بتوفيق مسبب الاسباب
بعد از ورود بخارج شهر مشخص گرديد كه حاجى نسناس را تدبيرى بخاطر رسيده كه به اين حيلت خديو با فرهنگ به ظاهر شهر كشد .
بلكه ذات مقدسش را هدف گلولهء تفنگ سازند . اين حضرت بمحض رسيدن بدور شهر از كيد آن جماعت مكار استحضار حاصل و مراجعت بمقر دولت فرمودند . مصطفى خان چون از آمدن حضرت جم رتبت بدر قلعه و قلت جمعيتشان آگاهى يافت از بادهء غرور دلاورى در سر و پندار بهادرى در دماغ جا داده ، سه چهار هزار سوار خود را برداشته ، از راه كوشك ابو اسحق بعزم جلوگيرى خديو آفاق روانه . در عرض راه بسلطانعلى خان برخورده ، ابواب گير و دار گشادند و نايرهء جدال و قتال را در صحراى باجگاه اشتعال دادند . در آن وقت حضرت جم جاه به جهت اداى فريضهء صبح در نيم فرسنگى باجگاه توقف داشتند كه بانهاى منهيان از مقدمهء مزبور مستحضر و اشقر جهان‌نورد گران ركاب را سبك عنان فرموده ، اعلام شهامت را بجانب آن صحراى خونخوار برافراشته ، در بين اشتعال آتش جنگ آن شهريار فريدون فرهنگ مانند باد از عقب رسيده ، بضرب تيغ صاعقه كردار آتش بر خرمن تمكين و وقار دشمنان خاكسار زدند . مصطفى خان وقتى خبردار گرديد كه خود را مركزوار نقطهء وسيط آن دايرهء خونخوار ديد . سپاه قاجار چون توجه خسرو نامدار را در آن عرصهء پيكار شنفته ، يكباره ترك جان و سر گرفتند و راه فرار مىجستند . غازيان نصرةنشان هريك چون شاهباز شكارى در صيد تيهو و مانند شير غرين در شكار آهو بميان آن طايفه افتاده ، بچنگ و چنگال دليرى پوست از تن و سر از بدن دشمن مىكندند . بسوارى كه مىرسيدند از اسبش پياده مىساختند و بپياده‌اى كه رخ مىنهادند دردم در خاك هلاكش مىانداختند . گرد فتنه پرده‌پوش رخسار چرخ و الا و غبار آشوب سرمه‌كش ديدهء ديده‌بان بام فيروزه فام فلك اعلا و نعرهء كوس و ناله و خروش گور كه و فغان روئين‌دراى پرده در گوش ساكنان اين طاق مينا و باد دامن دليرى شيران آهن‌خا فروزندهء آتش شور و غوغا و فتنهء قيامت و آشوب