تاريخ گيتى گشا ( در تاريخ سلسله زنديه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٤
ذكر ورود محمد وهبى بسفارت از نزد سلطان سكندرشان روم به خدمت فرمانده اين مرزوبوم
كه مورث ازدياد برودت و اشتداد سردى هواى آن ولايتست و در هيچ عهد و زمان در ايام تابستان باد شمال در بصره نوزيده و معمرين آن ولايت هيچگاه آن‌چنان خلاف عادتى نديده . در مدت دو سال كه ساحت بصره مقر سرادقات جلال و مضرب خيام فلك تمثال بود از آغاز تابستان تا بانجام روزى باد قوس در آن سرزمين نوزيده ، همواره باد شمال در اهتزاز ، موجب اعتدال هوا و باعث اطفاى نايرهء گرما ، چنان كه بصريان از مشاهدهء آن امر غريب و ملاحظهء آن حالت عجيب در شگفت مانده ، بسوختگى اختر و احتراق كوكب خويشتن متيقن بودند . از وقوع اين گونه اتفاقات بر تخريب اساس دولت و انهدام بنيان شهامت خود تفأل مينمودند .
ذكر ورود محمد وهبى بسفارت از نزد سلطان سكندرشان روم به خدمت فرمانده اين مرزوبوم
ذكر ورود محمد وهبى بسفارت از نزد سلطان سكندرشان روم به خدمت فرمانده اين مرزوبوم
سفير خوش تقرير قلم فصاحت رقم چگونگى اين مدعى را بدين نمط ادا مىنمايد : در حالتى كه معسكر نصرة نمود و اردوى ظفر ورود از احاطهء قلعهء بصره راه چاره را بر بصريان مسدود و طريق زيان و سود را بر آنها مفقود كرده بودند عمر پاشا والى بغداد حقايق آن حال را بسدهء جلال قيصرى معروض داشته ، محمد وهبى نامى را كه از اعاظم آن سرزمين و مردى صاحب تمكين و خداوند راى متين بود از جانب سلطان سكندرشان سلطان عبد الحميد خان پادشاه و الا جاه روم بسفارت معين نمودند . مشار اليه روى نياز بعتبهء عرش انباز خديو عاجزنواز و داراى دوست‌پرور دشمن‌گداز آوريده ، در دار الملك شيراز بعز بساط بوسى محفل ارم طراز خديو گردن فراز رسيد و نامهء مودت ختامهء سلطان سكندرشان را از پيشگاه حضور گذرانيده ، به نظر منشيان عطاردشان رسانيد . اگرچه در ظاهر در نامهء نامى درخصوص مقدمات بصره مطلبى اظهار و در باب آن مراتب مدعائى اشعار نشده ، مضمون محتوى بود بر مراتب مهر و وفا و مشتمل بر مراسم صدق و صفا و رخت بستن سلطان مصطفى خان از جهان فانى و تمكن عبد الحميد