رجال كتاب حبيب السير ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٣

قاضى محمد كاشانى

در آن ايام كه بايسنغر ميرزا در شروان بود شيخ نجم الدين مسعود بنابر قصد بعضى از امراى منحوس طعامى مسموم خورده عزم سفر آخرت نمود .

( جزو 4 ، ج 3 ، ص 19 )

زمان شاه اسماعيل صفوى « 1 » ( 905 - 930 )

قاضى محمد كاشانى

آن حاوى فضايل و كمالات نفسانى مشمول الطاف بىدريغ گشته منصب صدارت يافت و قاضى محمد به صفت علم و دانش موصوف بود و از غايت وقوف و كاردانى در سرانجام امور جهانبانى يد بيضا مىنمود ؛ لاجرم چون ملازم درگاه عالم‌پناه شد در اندك زمانى ترقى بسيار كرده صاحب اختيار ملك و مال گشت و به درجات تقرب و نيابت صعود فرموده پايهء قدر و منزلتش از اكثر اركان و اعيان حضرت درگذشت .

( جزو 4 ، ج 3 ، ص 38 )

ديگر آنكه قاضى محمد كاشانى كه به عالى منصب صدارت معزز بود و از غايت تقرب و نيابت در اكثر مهمات سركار سلطنت دخل مىفرمود كوكب طالعش از اوج اقبال روى به حضيض و بال نهاد و بخار غرور و پندار به كاخ دماغ راه داده

( 1 ) . در ابتداى جزو چهارم از جلد سوم ، مؤلف شرح بالنسبه مفصلى در ذكر اجداد شاه اسماعيل آورده و چون اين قسمت كه جزو اعظم آن نيز عبارت‌پردازى و از مقولهء تعارف است به تاريخ عمومى مربوطتر است تا به ترجمهء احوال بزرگان ، از نقل آنها صرف‌نظر كرديم . هركس تفصيل آن مطالب را بخواهد به ترتيب ذيل به جزو چهارم از جلد سوم حبيب السير رجوع كند : فيروز شاه بن زرين كلاه ، ص 3 - 4 ؛ عوض الخواص 4 ؛ محمد حافظ ، ص 4 ؛ صلاح الدين رشيد ، ص 4 ؛ قطب الدين ، ص 4 ؛ شيخ صالح ، ص 4 - 5 ؛ امين الدين جبرئيل ، ص 5 ؛ شيخ صفى الدين ، ص 5 - 9 ؛ صدر الدين موسى ؛ ص 9 - 11 ؛ خواجه على ، ص 11 ؛ شيخ ابراهيم ، ص 11 ؛ سلطان جنيد ، ص 11 - 12 ؛ سلطان حيدر ، ص 12 - 13 .