رجال كتاب حبيب السير ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٣
مولانا نور الدّين عبد الرحمان جامى
گر بدين آب و هوا كويت بود منزلگهم * نى زلال خضر بايد نى دم روح اللهم
وفاتش در شهور سنهء سبع و تسعين و ثمانمايه در سرخس اتفاق افتاد و در مزار فيض آثار شيخ لقمان پرنده مدفون شد .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 337 )
حافظ غياث
حافظ غياث
قدوهء ارباب علم و عرفان و عمدهء محدّثان زمان بود و در ايام سلطنت خاقان منصور ، سالهاى موفور در بلدهء هرات به افاده قيام مىنمود . وفاتش در سنهء سبع و تسعين و ثمانمايه اتفاق افتاد و در مزار شيخ بهاء الدين عمر مدفون گشت .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 337 )
مولانا نور الدّين عبد الرحمان جامى
مولانا نور الدّين عبد الرحمان جامى
[ پس از فوت ميرزا سلطان محمد مشهور به كيچيك ميرزا در سنهء تسع و ثمانين و ثمانمايه و دفن او در حظيرهء گازرگاه ] گنبد مقبرهء منورهء او را به اصناف تكلفات زيب و زينت درافزودند و حضرت حقايق پناهى افضل الانامى ، مولانا نور الدين عبد الرحمان الجامى - نوّر اللّه مرقد - در آن ايام براى كتابهء آن گنبد قصيده‌اى در سلك نظم انتظام داد . مطلعش بر خاطر بود ثبت افتاد :
رخشنده جرم خور كه بر اين سبز طارم است * قنديل گورخانهء شاهان عالم است
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 242 )
لمعات فضايل و كمالات آن جناب مانند فروغ جهانتاب منور عرصهء ربع مسكون است و رشحات اقلام فيض انجام اين زبدهء شيخ و شاب ، بسان قطرات سحاب خضرت بخش فضاى بوقلمون ؛ از جواهر نظمش صدف افلاك‌پرور شب‌افروز و از لآلى نثرش عرصهء عالم خاك جواهراندوز تصانيف آن حضرت در اقسام علوم بىحد و در هر تصنيف خزاين معانى بىعد ، لاجرم حاجت به آن نيست كه خامهء دو زبان در تعريف آن مرجع ارباب دانش و عرفان شروع نمايد و به انامل سعى و اجتهاد