رجال كتاب حبيب السير ( فارسى ) — الصفحة ١٤٥
خواجه عصام الدين
مىنمود .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 159 )
مولانا نفيس طبيب
مولانا نفيس طبيب
افضل اطباى آن زمان و در معالجهء مرضى ميامن انفاس مسيحا ظاهر مىنمود و از مؤلفات آن جناب ، شرح موجز و شرح اسباب و علامات مشهور است و در ديباچهء شرح اسباب و علامات ، مدح و ثناى ميرزا الغ بيك مسطور .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 159 )
مولانا محمد عالم
مولانا محمد عالم
در سلك علماى سمرقند منتظم بود و با ميرزا الغ بيك گوركان همسبقى مىنمود . در مجالس النفائس مذكور است كه مولانا محمد عالم ، به واسطهء لطف طبع و حدّت ذهن با ميرزا الغ بيك بغايت گستاخانه بحث مىكرد و رعايت آداب مرتبهء پادشاهى بهجاى نمىآورد و بنابرآن ميرزا الغ بيك آن جناب را از سمرقند اخراج فرمود و او به دار السلطنهء هرات آمده در آن بلده ساكن گشت تا وقتى كه درگذشت . اين مطلع از منظومات اوست :
ما سيهبختيم و بدروزيم و اخترسوخته * شمع مقصودى به دست خود شبى نفروخته
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 159 )
خواجه عصام الدين
خواجه عصام الدين
به مزيد جاه و جلال و علم و كمال از ساير علماى ماوراء النهر امتياز تمام داشت و مدتى مديد در آن ولايت به منصب شيخ الاسلامى سرافراز بوده همت بر تقويت اركان شريعت مىنگاشت .
( جزو 3 ، ج 3 ، ص 159 )