تاريخ ايلچى نظام شاه ( فارسى ) — الصفحة ٣٦١

تعليقات

مكمن : جاى پنهان شدن ، كمينگاه . ( آنندراج )

ملاهى : جمع ملهى و ملهات ، آلات و ادوات لهو و لهب . ( ناظم الاطباء )

مناص : پناه ، جاى گريز ، گريختن . ( آنندراج )

مناصفه : دو نيم كردن چيزى . ( غياث اللغات )

مناط : به چيزى درآويختن ، درآويختگى ، پيچيدگى . ( آنندراج )

منخرط : به رشته كشيدن ، در يك رديف قرار دادن . ( لغت نامه )

منطفى : چراغ فرونشيننده يا آتش و گرمى فرونشيننده . ( غياث اللغات )

منطمس : فرو نشيننده و نيست و محو شونده . ( غياث اللغات )

منقلا : ( مغولى ) ، پيشرو لشكر و پيش قراول . ( ناظم الاطباء )

منهاج : راه گشاده . ( آنندراج )

مواسات : آسايش و راحت و نيك‌خواهى . ( لغت نامه )

مواشى : جمع ماشيه ، چهارپايان باركش . ( آنندراج )

موسع : فراخ گرديده ، گشاد . ( لغت نامه )

مهماامكن : حتى المقدور ، هر وقت كه ممكن شده .

نباهت : بزرگوارى . ( غياث اللغات )

نجاد : حمايل تيغ ، بند شمشير كه بر دوش و سينه حمايل اندازند . ( غياث اللغات )

نزل : آنچه پيش مهمان فرود آينده نهند ، از طعام و جز آن . ( لغت نامه )

نعل بها : مالى كه پادشاه هنگام عبور از جايى به بهاى نعل اسب خود از صاحب آنجا ، يا از اهالى محل مىگرفته . تقديمى به شاه يا سردار لشكر . ( فرهنگ معين )

نكال : عقوبت ، سزا . ( غياث اللغات )

واهيه لاغيه : سخنان پوچ و بىمفهوم .

و بال : دشوارى . ( آنندراج )

ورع : پرهيزگار گرديدن ، پرهيزگار شدن . ( فرهنگ نفيسى )