تاريخ ايلچى نظام شاه ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٤

تعليقات

چول : بيابان . ( لغت نامه )

حبال : جمع حبل ، اسباب ، رسن‌گر ، رسن‌تاب . ( لغت نامه )

حقّه : ظرفى از چوب و جز آن كه در وى مرواريد و گوهر و معاجين و مانند آن كنند . ( آنندراج )

حليله : زوجه ، همسر . ( فرهنگ معين )

حميم : قريب ، نزديك . ( فرهنگ معين )

حوافر : جمع حافر ، سم‌هاى ستوران . ( فرهنگ نفيسى )

خوانق : جمع خانقاه . ( فرهنگ معين )

دأب : شأن و شوكت ، خودنمايى . ( برهان ) ، خو و خصلت . ( غياث اللغات )

دربندان : محاصره ، حصار . ( لغت نامه )

دلال : ناز و غمزه . ( لغت نامه )

دهره : شمشيرى كوچك و دو دهنه و سر آن مانند سر سنان باريك و تيز . ( فرهنگ نفيسى )

ديّان : از اسم‌هاى خداى تعالى ، قهّار . ( لغت نامه )

درع : زره ، جامه‌اى كه از حلقه‌هاى آهنى سازند . ( فرهنگ معين ) جامه‌اى است كه از زره آهنين بافته شود . ( لغت نامه )

دوقوز تقوز : پيشكش و هديه . ( لغت نامه ) رسم بر اين بوده است كه به امرا و ملوك تحايف و هدايا را به التزام تعداد « نه » مىداده‌اند كه در نظر مغول عددى سعد بوده است . ( مقالات محمد شفيع )

ذاهل : غافل ، بىپروا ، فراموش كرده . ( لغت نامه )

ذروه : بالاى هر چيز ، قلّه . ( لغت نامه )

ذوالمنن : صاحب منتها ، صاحب احسانها . ( غياث اللغات )