تاريخ ايلچى نظام شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٤
ذكر جلوس سلطان علاء الدين محمّد شاه بن سلطان مسعود بر دار الملك دهلى
ذكر جلوس سلطان علاء الدين محمّد شاه بن سلطان مسعود بر دار الملك دهلى
ذكر جلوس سلطان علاء الدين محمّد شاه بن سلطان مسعود بر دار الملك دهلى
در شهور سنهء خمس و تسعين و ستمايه [ 695 ] بر دار الملك دهلى مستولى شد .
آن جناب پادشاهى تندخوى جبّارصفت بود * . بلاد هندوستان به تمام در حيطهء ضبط و تصرّف او بود و از بيجانگر « 1 » خراج مىگرفت . در تاريخ فيروزشاهى مسطور است كه در طويلهء سلطان علاء الدين هفتاد هزار اسب بسته بود . امير خسرو دهلوى * - قدس سرّه - ديباچهء كتاب خمسه را به نام با احترام او موشّح ساخته و از دليرى او بسيار سخن گفته .
شعر
علىوار از غزا آفاق گيرى * كه اوصافش نگنجد در ضميرى
ز دولت هم به دوران اميرى * سليمان شد به ملك ديوگيرى
مدّت بيست و يك سال در تمامى بلاد هندوستان به سعادت و كامران سلطنت كرد و در آخر عمر ، الف خان را كه امير الامرا و برادر زنش بود ، به اغواى خواجه كافور و حسام الدين ملك كه حلّ و عقد امور در دست ايشان بود و از جانب خود پسر خضر خان كه خواهرزادهء الف خان بود بدگمان شد و خواجه « 2 » كافور و ملك حسام الدين را به طلب شاهزاده كه در قطرى از اقطار ولايت بود فرستادند و نامه‌اى مشتمل بر عنايت موفور و مرحمت غيرمحصور نوشته نزد شاهزاده ارسال داشتند . هرچند شاهزاده را كشته شدن خال موجب ملال بود ، امّا جز امتثال امر چاره‌اى نداشت . به ضرورت متوجّه پايهء سرير اعلى شد ، و بعد از
تيغى ديگر انداخت و سلطان زخم خورده ، جانب آب دويد و در حالت دويدن جانب آب از زبان سلطان بيرون آمد ، اى علاء بدبخت چه كردى و اختيار الدين هود كافرنعمت بىدولت دنبال سلطان رفت و آن چنان پادشاهى عدوبند و كشورگشاى مسلمان سنّى را در زمين انداخت و سر آن چنان سرورى از تن ببريد و همچنان خون‌چكان پيش سلطان علاء الدين آورد و شنيدم كه سلطان جلال الدين در حالت سر بريدن دو كلمهء شهادت گفت و نزديك اقطار به دولت شهادت رسيد » . ( 1 ) . اصل : پنجانگر . بيجانگر : مملكتى است در جنوب هندوستان ، بلاد آن بر ساحل بحر عمان كشيده و دار الملك آن مملكت را نيز بيجانگر خوانند . ( خاتمهء شاهد صادق ، ص 61 ) . ( 2 ) . اصل : خوجه .