تاريخ ايلچى نظام شاه ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٥
ذكر سلطنت شيخ شاه بن شروان شاه فرّخ يسار
ذكر سلطنت شيخ شاه بن شروان شاه فرّخ يسار
ذكر سلطنت شيخ شاه بن شروان شاه فرّخ يسار
در زمانى كه شروان شاه را اين واقعه روى نمود ، شيخ شاه ، در محمود [ آباد ] « 1 » و ساليان اقامت داشت . چون بر واقعهء پدر بزرگوار خبردار گشت از بيم جان فرار بر قرار اختيار كرده به طرف جيلان رشت بيرون رفت و به اميره حسام الدين كه والى آن ولايت بود التجا برد . والى جيلان آن جناب را در ظلّ حمايت و رعايت خويش جاى داده از شرايط مروّت و مردمى دقيقه‌اى مهمل نگذاشت و قريب هشت نه سال آن جناب را به اعزاز و احترام تمام نگاه داشت ، تا در شهور سنهء اربع عشر و تسعمايه [ 914 ] كه حضرت شاه جمجاه ، شاه اسمعيل صفوى به عون عنايت الهى بر تمامى ممالك آذربايجان و عراقين و فارس مستولى شده بود و خاطر عاطر از دغدغهء اعداى دولت قاهره فارغ ساخته مراحم شاهانه و مكارم خسروانه شامل حال شيخ شاه بن شروان شاه شده ، آن جناب از روى اميدوارى از جيلان عازم درگاه ثريّا مكان گشته منظور نظر عاطفت و احسان گرديد و بلاد شروان با توابع و لواحق و جميع قلاع راسخة البنيان باز به آن جناب مرحمت شد . شيخ شاه با فرزندان و اتباع سر اطاعت و انقياد در چنبر فرمان پادشاه « 2 » با دين و داد درآورده به ارسال باج و خراج كه سال به سال به خزانهء عامره برساند اذعان نمود و ديگر بار بر ملك موروثى خود مستولى گرديد . چون همواره نقد اخلاص خود را بر محك ولاى دودمان شاهى تمام عيار مىگردانيد و آنچه متقبّل شده بود همه ساله به خزانهء عامره مىرسانيد ، بنا براين مراحم شاهانه دربارهء آن جناب روز به روز سمت تزايد مىپذيرفت و امور سلطنت شيخ شاه يوما فيوما رونق و بها مىگرفت تا آنكه حضرت شاه دين‌پناه از وفور التفات و كثرت اشفاق ، سليلى كه از صلب آن خسرو آفاق در مهد عصمت و عفاف پرورش يافته بود و مسمّا به پرى خان خانم [ 157 ] بود ، با سلطان خليل كه ولد ارشد شيخ شاه بود در سلك ازدواج كشيده و پايهء عزّ و جاه ايشان را به اوج مهر و ماه رسانيد . چون مدّت چند سال بدين منوال شيخ شاه [ به ] « 3 » سلطنت و اقبال روزگار گذرانيد « 4 » در شهور سنهء
( 1 ) . ب و ت : ندارد . ( 2 ) . ت : « پادشاه » ندارد . ( 3 ) . ب : ندارد . ( 4 ) . ب : گذرانند .