تاريخ ايلچى نظام شاه ( فارسى ) — الصفحة ١١٢

ذكر توجّه حضرت شاه عالميان نوبت سوّم به صوب خراسان

رفت و آن منصب به وجود شريف شاه معزّ الدين محمد اصفهانى مزيّن گشت و در اين سال اولامه سلطان به سبب آنكه تربيت كردهء چوهه سلطان بود و امير الامرايى ولايت آذربايجان به او مفوّض بود ، از جانب حسين خان [ 85 ] خايف شده عصابهء عصيان بر پيشانى طغيان بسته از وان « 1 » به تبريز آمد و ارادهء گرفتن داروغهء تبريز نموده اسبهاى خاصّهء شاهى كه در آن شهر بود متصرّف شد و كنيزكان خاصّهء شريفه كه جهت طلادوزى به طلادوزان سپرده بودند ، مجموع را به ملازمان خود بخشيد و خيمهء منقّش شاهى را از براى خويش نصب نمود و اموال اهل اردو را كه در تبريز بود صونك كرد . چون اين خبر به سمع جلال و مدارك عزّ و اقبال رسيد رايات عاليات به صوب تبريز مستعلى گشته جمعى از امرا و سران سپاه را از براى دفع آن عاصى گمراه از مقدّمه نامزد نمودند . چون خبر توجّه موكب همايون به صوب تبريز و نامزد نمودن امرا به اولامه رسيد از بيم جان فرار بر قرار اختيار كرده به طرف روم روان شد و در اصل آن جناب مرد مزوّر مفتّن بود . چون به ديار روم رسيد به حسن تدبير و لطف تقرير با ابراهيم پاشا كه عمدهء پاشايان خواندگار روم بود مصاحب شده پيكر تسخير بلاد عجم را به سهل و آسان در نظر او جلوه داد و گفت اكثر امراى قزلباش در اين امر با من متّفق‌اند ، اگر پاشا به آن جانب متوجّه شود « 2 » من متعهّد مىشوم كه آن مملكت را مسخّر سازم . ابراهيم پاشا به فريب او از راه رفته ولايت تفليس « 3 » را به اولامه داد و او را با لشكر آراسته بر سر شرف‌بيك كرد كه والى مملكت تفليس « 4 » بود فرستاد . شرف بيك چون تاب مجادله با اولامه نداشت فرار نموده به درگاه حضرت شاه خلافت پناه آمد .

ذكر توجّه حضرت شاه عالميان نوبت سوّم به صوب خراسان

ذكر توجّه حضرت شاه عالميان نوبت سوّم به صوب خراسان

سبب اين يورش آن شد كه چون آوازهء كشته شدن چوهه سلطان و مخالفت امراى قزلباش در بخارا به سمع عبيد خان رسيد ، آن مفسد مفتّن را باز هواى تسخير

( 1 ) . ت : از مملكت وان . ( 2 ) . ب : شود و . ( 3 ) . ت : تبليس . ( 4 ) . ت : تبليس .