تاريخ ايلچى نظام شاه ( فارسى ) — الصفحة ١٠٨
ذكر كشته شدن چوهه سلطان به دست حسين خان
به سعادت و كامران متوجّه دار السلطنت هرات شده در باغ زاغان نزول اجلال فرمود و چون خاطر مبارك « 1 » حضرت شاه خلافت پناه از جانب سام ميرزا و حسين خان كه در شيراز بودند جمع نبود ، بنابراين در ولايت خراسان زياده توقّف نتوانست نمود ، لاجرم برادر اعيانى « 2 » خود ، ابو الفتح « 3 » بهرام ميرزا كه بر ساير برادران حضرت شاه خلافت پناه سمت رجحان داشت به ايالت شهر هرات نصب نموده غازى خان تكلو را به اتابكى او بگماشت و بعد از تنسيق مصالح رعايا و برايا در زمستان سنهء مذكور از راه بيابان طبس عازم دار العبادهء يزد شد و بعد از قطع مراحل يك هفته در يزد توقّف نمود ، از آنجا به عزم قشلاق به اصفهان رفتند .
از واقعات آن سال آنكه ، سيّد نعمت اللّه حلّى بنا بر عدوات حضرت مجتهد الزمان شيخ على عبد العالى « 4 » از مسند صدارت عزل شده به طرف حلّه « 5 » رفت و آن منصب به وجود شريف امير غياث الدين منصور [ 82 ] كه از وفور اشتهار از تعريف و توصيف مستغنى است زيب و زينت پذيرفت و حضرت شيخ و مير در آن سفر ملازم ركاب ظفر انتساب بودند .
ذكر كشته شدن چوهه سلطان به دست حسين خان
ذكر كشته شدن چوهه سلطان به دست حسين خان
در زمستان سنهء مذكور كه اردوى كيهان‌پوى در خطّهء اصفهان قشلاق فرموده بود ، جناب سام ميرزا و حسين خان در شيراز رحل اقامت افكنده بودند . در آن ايّام چند مرتبه مردم سخندان چرب زبان از پايهء سرير ثريّا مكان به طلب سام ميرزا و حسين خان به شيراز فرستادند ، چون حسين خان از جانب چوهه سلطان خايف و هراسان بود ، در توجّه به درگاه اعلى تأخير و تسويف مىنمود [ و ] « 6 » به معاذير نادلپذير تمسّك مىجست و چون قهرمان طبيعت قواى ناميه را به حركت درآورد و سلطان بهار با لشكر گل « 7 » و ازهار روى به بساتين جنّت‌آيين نهاد ، حضرت شاه
( 1 ) . ت : مباك . ( 2 ) . ب : اعيان . ( 3 ) . ب : از الفتح . ( 4 ) . ت : عبد العال . ( 5 ) . حلّه : شهرى بود ميان كوفه و بغداد در ساحل رود هرات ( فرهنگ معين ) . ( 6 ) . ب : ندارد . ( 7 ) . ت : « گل » ندارد .