تاريخ اولجايتو ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٩

فهرست ابيات و مصراع‌هاى فارسى و عربى

خوش است صفه و ايوان خواجه‌گر او را 226

خوش مىفشانى اى شفق از ديدهء خون دل 223

در آن كوش تا جنگ باز افكنى 160

در پيش خود اگرچه بزرگند اختران 21

در خدمت تخت شاه افريدون فر 197

در دور دولت تو از آسيب روزگار 230

در صد هزار قرن سپهر پياده‌رو 19

در اين چند سال آن شه ذوفنون 230

در سحرگه به خطهء تبريز 166

دى و بهمن و آذر و فروردين 181

رنج من بردم ولى مخدوم من 55

روزش از بهر جمع بد در رنج 117

ز آفتاب اين مكرمت هرگز كجا بيند هلال 241

زان قاعده‌هاى وصل در كوى اميد 187

ز حادثات سپهرى درين سراى فنا 224

ز گردش فلك بىوفاى بد افعال 128

زهره راجع محترق در جدى با مريخ و ماه 223

زين حادثه آب ديده خون خواهد گشت 119

سال غربت گذشته هفتصد و نه 90

سر در خطرست نيست كار بازى 159

سعادت كردش از دنباله چشم 133

شانزده سال و هفتصد از هجرت 221

شاها به تو دارد همه آفاق نياز 22

شاها بر تو به تحفه صد جان بردن 6

شاها م عمرت فلك از جام بريخت 225

شاهى كه به همت بگذشت از افلاك 4

صياد قضا بر گذرت دام فكند 84

علاج واقعه پيش از وقوع بايد كرد 127

قطب فلك وجود آن جان و جهان 118

قطبى كه سعادت جهان بود نماند 119

قضا با قدر امتحان كرد و گفت 133

كردم از جهل خدمت مخلوق 127

كرده زنا را متعه نام 101

كسى كش خدا سر فرازى دهد 20

كلام الليل يمحوه النهار 207

الكلام يجر الكلام فى كل نادى 182

كوه از براى صحبت زر مىخورد تبر 125

كه تا تو نهادى به سر بر كلاه 232

كه رزق خويش ز دست تو مىخورد ميهمان 14

كه شيرى نترسد ز يك دشت گور 19

كه ما را دل و جان پر از مهر اوست 11

گاو را دارند باور در خدايى عاميان 198

گربه حكمت گذشتى از لقمان 221

گربه يك روز صيد خود را گفت 40

گرد كرهء خاك برآمد گردون 185

گر مخالف خواهى اى مهدى فرود آ ز آسمان 77

گر هردو جهان پر از سپندان باشد 5

گلى بود خوشبوى در باغ عمر 222

گيتى به فر دولت فرمان ده جهان 236

ما ان مدحت محمدا بمقالتى 6

ما نام تو ميگويد و من مىشنوم 10

متهما اذا اعصيت متهما 186

معلوم راى توست كه بودند بىقياس 240

ملكت چو ديد عرصهء عالم تهى زمرد 133

منه در ميان راز با هركسى 126

ندارد كسى را ز مردم نهان 126

نصف ذى قعده چاشتگاهى قرب ظهر 76

و بال وى آمد همه دانش وى 32

و ليس فى لواطه من حد 97

هان تا نبرى ظن كه جهان جاى درنگست 224

هر آنكس كه از مردم او را بديد 23

هرجا كه رسيد موكب تو 231

هر روز كند جور فلك بيدادى 185

هر كرا توفيق ايزد يار شد بىگفت‌وگوى 85

هركه زر ديد سر فرود آرد 196

هركه غافل شود ز صولت خصم 125

هركه يابد اثرى از نظر سلطانى 233

هزار سال زيادت از آنچه معهودست 166

همان بر كه كارى همان بدروى 194

همه دست و پاى و سر و پشت بود 216

همى تا دولت و ملكست در ايران و در توران 27

هنوز از ماتم صاحب قرانست 222

هى المشاهد و الاثار الطلل 45