تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٦

5 - مثلها و عبارتها

ناخنه از چشم برگرفتن 208 ر

ناخنهء چشم بخت او استخوان شد 98 پ

نادان باشد كه از آن فقاع گشايد 171 ر

نادرهء جهان 196 پ

نادرهء روزگار 57 ر

ناديده 2 پ

ناف او بر مروت و كرم بريده‌اند 214 ر

نافهء خوش‌بوى 122 ر

نافهء مشك بر ناف مردار بستند 189 پ

نافهء مشك ثبت 102 ر

ناقد زر 230 پ

ناقهء صالح را پاى شكستن 175 پ

ناكامى كام و گلوى كسى فشردن 63 ر

نالهء ابريشم رباب 64 ر

نالهء دراى 60 ر

نام از تخته ستردن 157 پ

نام از دفتر مردمى حك كردن 16 ر

نام او چون باد از هر درى دررود 196 ر

نام او سكه است بر زر كرم 219 پ

نام پدرت باد به ريش تو مصحف 170 پ

نامساعدى روزگار دليل عجز و عيب نباشد 69 ر

ناموس برساختن 83 ر

نام و ننگ خلق در گردن اوست 226 ر

نامهء سربسته خواندن 65 ر

نان او بر تابهء سوخته 84 پ

نان او به رنگ زمين بود 107 ر

نان پاره ستاندن 149 ر

ناودان به سراى كسى نهادن 77 ر

ناى به انبان فربه زنند 75 ر

ناى ميان‌تهى 33 پ

ناى هفت چشم 8 پ

نبات را آب بىنان دادن 14 پ

نبات زمين او را نه آب بود و نه باران 79 پ

نبات سياه 229 ر

نبذى از محاسن و مفاخر 184 پ

نبرد را ساخته آمدن 163 ر

نبض مجس جاسوس تن باشد 67 ر

نثار رحمت به بارگاه آوردن 218 ر

نجم علما را « اذاهوى » از پس است 220 پ

نجوم آسمان پيش فوائد او تيره شد 209 ر

نحل ، جمع انگبين براى غير كند 99 ر

نخوت پلنگ مردم سگ‌روى را باشد 46 ر

ندانيم خضر عليه السلام در زندگانى چه خوشى ديد كه آب حيات خورد 129 پ

نديم‌پيشه و سبك‌روح 122 پ

نديم و صاحب سر بودن 186 ر

نرد باختن 8 پ

نردبان تولى كسى شكستن 201 ر

نرگس بىسر كلاه زرين دارد 116 ر

نرگس تازه چون بنفشه كبود شدن 141 پ

نزهت جاى 192 ر

نزهت‌گاه 93 پ 192 پ

نسر طاير به تير زدن 5 پ