تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٣

5 - مثلها و عبارتها

گرفتن ، به نمك خود چون درگذرد 220 پ

كس به كمان قزح مجروح نگردد 216 ر

كس پنجه او نتوانست شكستن 103 پ

كس را از باد فربه داشتن 193 پ

كس را زهرهء آن نبود 171 پ

كس ندانست كه نان او چه رنگ دارد 107 ر

كسى را افگندن 118 ر

كسى را با كسى جانبى بودن 141 ر

كسى را با كسى رگ وحشت جنبيدن 194 پ

كسى را برافروختن آتش فتنه اغراء كردن 162 پ

كسى را بر سر خويش خشم نباشد 3 پ

كسى را بر كسى دست بودن 178 ر

كسى را چون آبله بر دست داشتن 186 ر

كسى را چون قبله دانستن 147 ر

كسى را چون نامى دم دادن 177 ر

كسى را رفع كردن 21 ر

كسى كه سراب بيند ، آب بريزد 78 پ

كسى كه كفهء حجام بر پشت دارد ، سر در پيش افگند 85 پ

كسائى دور فلك گليم هم مىبافد 173 پ

كشاورز همه روز راند ، شبانگاه در ديه ايستد 81 پ

كشتى چو به باد معتدل رود ، غرق نشود 86 ر

كشتى بر سر آب افگندن 167 پ

كشتى غرق شد و ملاح به سلامت با كنار افتاد 142 ر

كشتى مردى را لنگر فرونگذاشتن 73 ر

كشتى مهابت كسى غرق كردن 69 ر

كشى و ناز 123 ر

كعب الغزال سكر بود ، نه كعب آهو 48 پ

كعبتين ماليدن 156 ر

كعبتين نرد حوادث به اقبال او بىنقش آمد 212 پ

كف خضيب 209 ر

كفار مخاذيل 104 پ

كفار و فرنگ 201 پ

كفايت مرد در حادثه بيشتر باديد آيد كه در عمل 7 پ

كفتار مردارخوار 219 ر

كفتار يك سال نر باشد و يك سال ماده 112 پ

كفو كريم 63 ر

كلاه اقبال بر تارك سر نهادن 211 ر

كلاه برانداختن 124 پ

كلاه‌دار 9 ر

كلاه دولت از سر بسيار كس برگرفته‌اند 40 ر

كلاه دولت بر سر داشتن 177 ر

كلوخ‌اندازى كردن 165 ر

كله حسن 18 پ

كله و تتق 174 ر

كليد را دندانه نبودن 33 پ