تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٩١

5 - مثلها و عبارتها

قلاده‌هاى زرين از گردن سگان بركندن 204 پ

قلب آمدن 36 ر

قلب را قلب بودن و جناح را جناح 50 ر

قلب كردن 29 ر

قلب و ميمنه و جناح ساختن 155 پ

قلت يسار 186 ر

قلتبان جاهل 30 ر

قلتبان جولاه 189 ر

قلع اضراس از آن آسانتر 184 ر

قلعهء حصين و معقل محكم 186 ر

قلعه‌گشاى جهل 223 ر

قلم با شق به اصلاح آيد 137 ر

قلم بر كاغذ نهادن 212 ر

قلم پى بريده و سرشكافته 59 پ

قلم چون بر كاغذ رود ، گريان باشد 27 پ

قلم را كه موى در سر آن آويزد ، كتابت مشوش شود 71 ر

قلم روان بودن 146 پ

قمر خالى السير 96 ر

قنديل جهت روشنايى مسجد آويخته شود 33 ر

قنقد چون پير شود سياه گردد 111 پ

قوارص زبان 125 پ

قوارع برخواندن 78 پ

قوانين معاملات 37 ر

قوس‌قزح و پلنگ دورنگ 13 ر

قهر كردن 86 پ 133 پ 203 پ

قهر و قوت بىفرهنگ 151 ر

قهرمان‌سراى ضعيف 80 ر

قهرمان‌سراى هنر 221 ر

قياس مطرد 19 ر

ك كابين عروس 108 پ

كار از دست شدن 148 پ

كار او به مويى آويخته بود 180 ر

كار او دريايى بود بىپايان 183 پ

كارباطى افتادن 101 پ

كار بالا گرفتن 104 پ

كار برآمدن 50 پ

كار بر باد آمدن 99 پ

كار به حادثهء او يكى صد شد 98 پ

كار به خلل آمدن 185 ر

كار به مراد شدن 122 ر

كار به نفاق راست داشتن 129 ر

كار تراجع گرفتن 76 پ

كار جهان به انديشه و نوك قلم او منوط بود 190 ر

كار جهان سراسر محنت است 133 ر

كار چون پر طاوس چون دم سگ زشت و كج آمدن 178 پ

كار چون خاك راه بر باد دادن 178 ر

كار چون زر زرده شدن 153 پ

كار چون طرف مشوش كر آمدن 178 پ

كار چون عمود صبح راست شدن 130 پ

كار خام بودن 210 ر

كار در تراجع افگندن 17 ر

كار در تراجع بودن 122 ر

كار رسن تاب بود ، در پيش رفتن و بازپس آمدن افتاد 202 ر