تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٠

5 - مثلها و عبارتها

قباى او تنگ آمد 188 ر

قبه‌اى كه مىكرد ، سر گور جهودان بود ، آن را منجوق زرين مىنهاد 188 ر

قبالهء غريم با نام خويش كرد 169 پ

قپان را تا نياويزند ، راست نگويد 118 پ

قبض كف او جز به عنان نبودى 22 پ

قتل به تلبيس 113 ر

قد چمندهء سرو سهى 43 ر

قدح چنان خوردى كه جرعه‌اى نريختى 106 پ

قدح شادكامى كه چون كاسهء رباب خشك و تهى بود ، از سعادت او مالامال شراب نوشين شد 213 پ

قدح معلى بودن 146 پ

قدح مى را نگونسار خورند 161 پ

قدحى چند بازخوردن 123 ر

قدر او قدر را در پاى اسب افگند و قضا را دست از ناهموارى بربست 227 پ

قرابه را طوق در گردن آمدن 208 ر

قرابهء شراب چون لب بر لب قدح نهد از شادى خندان باشد 63 پ

قرار دادن و قاعده نهادن 85 پ

قربان كسى دل قربان كردن 74 ر

قربت و زلفت يافتن 110 ر

قرص بر غوث ادا به زخم شمشير و ترس شعاع سلاح كند 160 پ

قرص خورشيد به قرص صابون شستن 194 ر

قرص خورشيد را تماشا كردن و دل پاىبند فضول نداشتن 140 ر

قرقويىدوز 122 ر

قصاب‌وار 53 پ

قصاب‌وار دم دادن و پوست كندن 129 ر

قصيدهء غرا 13 پ 131 پ

قصيدهء مجرور كه به اقواء مرفوع گردد 67 ر

فصيل سبز اگرچه از غله خشك نيكوتر بود ، تمتع از آن چهارپاى را باشد 60 ر

قضاء را قضايى به سرآوردن 69 ر

قضاى عجب و شكلى طرفه 158 ر

قضا و تقدير بس طرفه 95 ر

قضاى محتوم 42 ر

قضاى مآرب 188 ر

قطب آسمان علم 222 پ

قطب آسياى كار شكستن 55 پ

قطب ثابت آمدن 115 ر

قطب‌خانه 110 پ

قطره‌هاى باران كرم او كلاه حباب بر سر آب مردمى نهد 192 پ

قعر درياى ساكن جواهر بخشد و درياى آشفته مردم هلاك كند 22 ر

قعر مشكل 100 ر

قفصى از طبرزداب رسيده 15 پ

قلادت‌هاى فضل 225 ر

قلادهء پروين بر گردن 123 ر

قلاده در كلام چون در دندان دلربايان بىآنكه سفته بود منظوم است 207 ر

قلادهء در ثمين در گردن روزگار 185 ر