تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٦

5 - مثلها و عبارتها

عروسى كه جامهء كهن دريده پوشيده باشد 27 پ

عزت شاخ طوبى 216 پ

عزت مرده در آن است كه زود خاك بر سرش كنند 32 ر

عزل دادن 212 ر

عزم ثاقب 155 ر

عزيزان درمىگذرند و جهان بر حكم خويش است 41 ر

عزيزتر از دو چشم و دو گوش 17 پ

عسرهاى مصحف مجد 18 ر

عسس و پاسبان به روز قضاء خواب شب كنند 77 پ

عصا برگرفتن پير نشان سفر مرگ است 111 ر

عصاى كوران مىشكست و بدان اخلاط ديگ ظلم مىپخت 145 ر

عصابه بر پيشانى بستن 79 پ

عظمت بلند جز بلا نباشد 178 ر

عفت خصى معتبر نبود 21 پ

عدهء وزارت را انتها تا مرگ است 84 پ

عط بر انگشت پيچد و بر آن دندان مىخائيد 202 پ

عطا به وحل منغض شدن 22 ر

عطاى ابر كه در دريا بارد مرواريد باشد 173 ر

عطارد را تمنى خريطه‌كشى او بود 101 پ

عطار پيش او پيشانى بر زمين مىنهاد 70 ر

عطار و قلم بشكست 51 پ

عطر چون عروسى بگذرد ، بكارى نيايد 118 ر

عطسهء زكام بسيار باشد 180 ر

عقاب مردم خواره رود به آب نيلوفر 115 پ

عقد در گردن خر بستن 32 پ

عقد مرواريد ناى او بيفشرد 88 ر

عقد يكى و عقد هزار بر يك شكل بود ، و ليكن تفاوت ميان ايشان ظاهر 37 ر

عقعقند كه تشبه به كبك كند ، از روش خود بازماند و بدان ترسد 78 پ

عقل آن دم كجا خرد ، و اين داستان كجا پسندد 197 ر

عقل قرين غم باشد ، زيرا مست بىعقل را هيچ غم نيست 20

عمق دريا را نشايد دانستن كه تا كجا است 69 پ

عقود جواهر او كه مغناطيس دلربا بود در مدرج الرياح متناثر گشت 195 پ

علائق و عوائق روزگار 176 ر

علق نفيس دزديده 48 ر

علم امر و نهى برافراختن 155 ر

علم او بر گردن روزگار قلاده است 201 پ

علم او در زير خاك « رفت » 195 پ

علم او نرگسى است كه اصل آن بصل باشد 213 ر