تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٨١

5 - مثلها و عبارتها

شمشير اگرچه خون نريزد ، قتال است 117 ر

شمشير برندهء گوهردار ، دسته و غلاف زر اندود ندارد 38 ر

شمشير چو بشكست ، خاك بر سر غلاف باد 41 ر

شمشير چون بر خود آيد ، اگرچه نبرد ، آن را طنينى بود كه هول آن به دلها رسد 220 پ

شمشير خطيب و شمشير پشمين 45 پ

شمشير در غلاف تنها باشد 17 ر

شمشير در غلاف سرنگون باشد و در بيرون راست 43 ر

شمشير در غلاف مهيب باشد 42 پ

شمشير را بر آنچه نيك برد محمدت كنند 156 ر

شمشير را تا نيفروزند ، گوهر پديد نيايد 69 ر

شمشير زدن 140 پ

شمشير زدن بر سر ملك 221 ر

شمشير نه از سرما لرزد 176 ر

شمشيرى بود كه به بسيار زدن شكسته شد 24 پ

شمشيرى كه دست صيقلى برد 53 پ

شمع آنگه سوزد كه برپاى باشد 219 ر

شمع اختر نحس بگداخت 207 ر

شمع از گردن زدن صلاح پذيرد 3 پ

شمع باز كردن 111 ر

شمع برافروختن 210 ر

شمع تا فردا زنده نباشد 200 ر

شمع را پروانه بودن و سوختن 89 ر

شمعدانى سيمين بشكست ، و در بغل غلام نهاد 112 پ

شمع در پيش كور 210 پ

شمع را از يك خنده ، صد گريه باشد 129 ر

شمع را به روز رونقى نباشد 60 پ

شمع كرم رخشان 168 پ

شمع هلاك خويش به زبان كند 182 ر

شمعى كه از آن چند چراغ بازگيرند 13 ر

شمعى موكبى برافروختن 23 پ

شهمات دادن 158 پ

شهاب ثاقب 221 پ

شهاب ثاقب برخاك آمدن 175 ر

شهادت بهتر از مرگ 88 ر

شهد در دهان او چون شرنگ شد 162 پ

شهربند شدن 152 پ

شهرستان علم 225 ر

شهرهء شهر 123 ر

شيب تازيانهء او تيغ ديگران بود 171 ر

شير از بيم او دندان برهم زدى 139 پ

شير به دم گرفتن 200 پ

شير بيشه را به دم گرفتن 130 پ

شير را به وقت حمله استعطاف محال بود 133 ر

شير را تب ضعيف نكند 54 ر

شير را همسايه‌اى نباشد 17 پ

شير شادروان دار الخلافه 205 پ

شيرش به دندان گرفت 84 ر