تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٦

5 - مثلها و عبارتها

سگ خانه 89 ر

سگ در كسى كه شناسد نجهد و پيوسته پاسبان مردم خويش بود 180 ر

سگ در مسجد جامع معتكف شد و با قلادهء زرين در محراب افتاد

سگ را تبصبصى باشد 46 ر 30 ر

سگ عقور را در « طال بقا » زدن گربهء الوف مىدانيم 215 ر

سگ كه از خواب درآيد خويشتن را بلرزاند و بيفشاند 32 پ

سگ كه در آخور خسبد نه گاه خورد و نه گذارد كه ستور علف خورد 56 ر

سگى كه به درخت گل بازبندند 30 ر

سگان از ديگ سرگشاده شرم ندارند 35 ر

سگ گزنده را نان پاره‌اى كه اندازند ، بايد به سوزن نيز آكنده باشد 52 ر

صلاى اقبال به مكان تازه كردن 209 پ

سلاح خويش به دشمن دادن 99 ر

سلاح آن مردار شد 31 ر

سلسال افضال 75 ر

سلسله بهم افگندن 125 ر

سلطان آفتاب كه يك سواره است .

بسيار لشكر جرار را با فنا برده است 39 ر

سلطان نشاندن 10 پ

سلك مرواريد 155 پ

سليمان بىخاتم ماندن 175 پ

سماع كردن 75 پ

سمر خيرات 45 ر

سم زيادتى چارپاى را چون نعل زنند بيفگنند 86 ر

سم شبديز 18 ر

سم شبديز خويش ، سم خر عيسى عليه السلام پنداشت كه ترسايان بر آن بوسه دهند 90 ر

سم و نعل باهم بيفگند 98 پ

سمن او بودند 9 ر

سمند جهان‌نورد 12 ر

سمندر لذت خويش در آتش بيند 115 ر

سنان از سر نيزهء كسى برگرفتن 54 ر

سنان چون خويش بيارايد و شمشير غلاف خويش خورد 19 پ

سنبلهء فلك 79 ر

سنجاب به حواصل بدل شد 139 ر

سنجاب شب و قاقم روز گشتن 210 پ

سندس نيرنگ برگشودن 228 پ

سنگ آسيا چون بىدانه گردد ، شكسته شود 168 ر

سنگ آسيا را از بانك بازنشايد داشت 106 پ

سنگ برآبگينه زدن 64 ر

سنگ بر آسمان انداختن بر روى خويش افگندن است 6 پ

سنگ بر درخت جهت ميوه اندازند 7 پ

سنگ خاره به دندان گرفتن 11 پ

سنگ در تاريكى افگندن 170 ر

سنگ در دست چون موم شدن 67 ر