تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٧١

5 - مثلها و عبارتها

آيد 38 ر

زن شوهر كشته را هيچ‌كس به زنى نكند 140 پ

زن شوهر مرده روزگار عدهء خويش شمرد 116 ر

زن قحبه چون پير شود ، قوادگى كند 16 پ

زنار مغانه بر ميان بستن 94 ر

زنبور را از مخافت ميان سستى نباشد 9 ر

زنخ آينهء بودن 108 ر

زنخدان به حسرت بر بستن 138 ر

زنخى كه مىزند ريش‌خند است 78 پ

زندان چنان بود كه چشم را جفن 98 ر

زندان حماقت 97 ر

زندان راه بغداد 96 پ

زنده شدن آتش به باد 50 پ

زنگل چهارپاى كاروان بشارت ازدان است 58 ر

زنگى در بىنام و ننگى شادمان باشد 20 ر

زنگى زبر ميانه 122 پ

زنگى كه دست و پايش به حنا سرخ كنند 30 ر

زنگى كه فصد كند 50 ر

زودتر از جواب صدا 172 پ

زهاب دهان عذب زلال بودن 62 پ

زه حيات گسسته شدن 52 پ

زهر بود گزنده 90 پ

زهر به گرد خوردن 11 پ

زهر خود اندكى قتال باشد ، چون بسيار باشد ، چون باشد ؟ 20 پ

زهر روزگار خوش‌مزه و گوارنده آمدن 73 ر

زهر قاتل در كام خوش بودن 96 پ

زهر مار ، اگرچه مار نمانده باشد ، قاتل باشد 136 ر

زهر مار مار را زيان ندارد 9 ر

زهر ميان عسل خوش نمايد 150 پ

زهر هلاهل در روزگار او چون شكر است 219 پ

زهرهء رعنا 168 پ

زهره زهره دريده شدن 51 پ

زهره و مشترى كه عزيزتر از آن هستند كه ايشان را به رجم شياطين كنند عاقبت هم منتثر شوند 41 ر

زه‌زه كردن 74 ر

زه‌زهى كردن 193 پ

زه گريبان در گردن آمدن 66 ر

زهمهء ديگ دور بايد انداخت 26 پ

زيادتى ناخن بايد افگندن تا شفا يابد و حك اعضا كند 126 ر

زيادى بىنقش برخواندن 4 پ

زير اين سرپوش كه از سر طبق برنشايد گرفتن ، اشكال رنگارنگ زيادت از آنست كه چشم مردم در آن رسد 26 ر

زير بالا ديدن 197 پ

زير چنگال برگرفتن 103 ر

زير دست بودن 138 پ

زير و بالاى بسيار رفتن 201 پ

زير هر مويى زبانى داشتن 214 ر

زيره به كرمان بردن 20 ر

زى مقابح 62 ر

زينت باشد 4 ر