تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٠

5 - مثلها و عبارتها

ز زائر و رافد 173 ر

زائر و علوى و شاعر و صوفى 172 پ

زاغ سيه‌پوش باشد 115 پ

زاغ عزل بر نشيمن منصب نشستن 188 ر

زاويهء رباط عزل 130 ر

زاويهء عطله 43 ر

زاهدك 58 ر

زاهد پاچه‌فروش 57 پ 59 پ

زبالهء قنديل او برافروختند 137 ر

زبان چون زبانهء ترازو از سخن باز ماندن 124 ر

زبان در دهان زمانه 56 ر

زبان فرو بستن 228 پ

زبانى بىسخن‌تر از زبان سوسن 179 ر

زبانى خشك‌تر از زبانهء قفل 174 پ

زخارف دنيا در چشم او محل ندارد 219 پ

زخم جراحت تازه كردن 162 پ

زخم شمشير آبدار 205 ر

زخم عزل بر سرآمده 129 پ

زخم‌گاه شمشير 163 پ

زر از منقار سيمرغ كه نديدى بيرون آوردى و آن را به نرخ آب خرج كردى 170 ر

زر باريدن 16 ر

زر بر صفحهء منقش 50 ر

زر بر كمر زدن 24 پ

زر به آتش خالص شود 33 ر

زرتافت كارگاه گردون 147 پ

زر چون آتش بيند بگذارد 116 ر

زر در خاك نپوسد و رنگ بنگرداند 2 ر

زردهء شام و ابلق صبح 81 ر

زر ركنى 17 پ

زرق‌پاش ازرق‌پوش 157 پ

زرق هركجا زر بيند بربايد 136 پ

زره آب از باد باشد 216 ر

زشت‌تر از سرسام و برسام 150 پ

زشت‌تر از طلعت وام‌خواه و رقيب و كتاب عزل و قدم لبلاب در دست بيمار و حقنه كه درد باز افزايد 58 پ

زعارت طبع 125 پ

زعفران بر باد دادن 89 ر

زمام حل و عقد به دست داشتن 171 ر

زمانه باد عالم و جاهل بنشاند 225 پ

زمانهء دشمن‌روى 213 پ

زمانه وقتى نيكى كند و وقتى بد عهدى 22 پ

زمين از مرغزار فضل او آسمان است 182 ر

زمين از يخ خفتان و جوشن پوشيدن 98 ر

زمين او لوح بود و تازيانه محلاج 115 پ

زمين خدمت بوسيدن 146 ر

زمين فضل را كان گوهر و ياقوت بودن 222 ر

زمين هر ثقل كه ممكن گردد برگيرد 46 ر

زن آبستن از هر بوى ، نواله خواستى 57 پ

زن پير سپر مرده را از اين معنى خنده