تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٦

5 - مثلها و عبارتها

ديوان از شهاب گريزند 212 پ

ديوان استيفاء 55 - 210 ر

ديوان استيفاء 80 پ

ديوان اشراف 55 ر

ديوان اشراف 102 - 193 پ

ديوان انشاء 211 ر

ديوان انشاء 70 - 79 - 210 - 216 پ

ديوان سلطان 148 - 167 ر

ديوان طغرا 55 - 114 - 155 ر

ديوان طغرا 125 - 159 - 209 - 143 - 211 پ

ديوان طغرائى 141 ر

ديوان عرض 55 - 69 - 103 - 114 - 137 - 189 - 191 - 193 - 231 پ

ديوانگان در وقت صرع 228 پ

ديو به « لاحول » برود 59 ر

ديو ، راه كژ نمودن 97 ر

ديو رجيم 160 ر

ديهيم پادشاهى 90 ر

ذات مبارك 146 ر

ذخائر و اموال 82 ر

ذخائر و دفائن 142 ر

ذخيرهء پسر قائم 206 ر

ذرهء آفتاب دولت كسى بودن 177 ر

ذرهء آفتاب كسى بودن 19 ر

ذكر بر روزگار باقى ماندن 5 ر

ذكر به پاى زدن 197 ر

ذنابهء دولت 26 پ

ر راحت را بازارى نماندن 202 پ

راست نهاده 91 پ

راه آن ايمن‌تر بود كه زده باشند 25 پ

راه برگرفتن 120 ر

راه رفتن 4 پ

راه عصيان سپردن 138 پ

راهب اصلع 74 پ

رايگان آباد كردن و پاداش مرگ گرفتن 40 پ

راىزن دولت آمدن 50 ر

راى كژ 92 ر

راى و تدبير او در تاريكى مشكلات ، صبح صادق است 228 ر

رئيس جايى بودن 195 پ

رئيس منشأ و مسقط الراس 65 پ

رباط سبيل 30 پ

« ربح » او به تصحيف « زنخ » آمد 178 ر

ربع مسكون 173 پ

ربقهء مطاوعت 38 پ

ربيع انيق و ريق 95 پ

رخت بر آستان نهادن 206 پ

رخت بربستن 158 ر 48 پ

رخت بر گاو نهادن 38 پ

رخنهء كشتى 203 پ

رخ و فرسى طرح كردن 216 ر

رخ و فيل و فرزين از رقعه طرح كرد ، دست هم او را بود 90 پ

ردا از سر انداختن 51 پ

ردا افگندن 69 ر

رزانت راى 25 ر

رستم دستان 132 پ

رسم مطرد 117 پ

رسن او گذر چنبر آمد 98 پ

رسن دلو چاه اندك‌اندك برآيد 77 پ