تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٤

5 - مثلها و عبارتها

دلو اوبا به چاه افتاد 133 ر

دلو و رسن بهم بردن 67 ر

دليرتر از شير نتوان بودن ، با همه دلاورى چون آتش بيند بگريزد 37 پ

دم آهنگران از باد فربه است 92 پ

دم ايشان چون فسو بود و فصيح ضراط 32 پ

دمار برآوردن 195 ر

دم خر پيمودن كه هرگز زيادت نشود 15 پ

دم خريدن 129 ر

دم دادن 53 پ

دم دادى ، به دمى كه او را دادندى التفات نكردى 128 پ

دم زدن 86 - 195 ر

دم سگ براى چربى گرفتن گداختن 15 ر

دم مسيح مردهء چهل را زنده كند 192 پ

دم همه بهم شدن 53 پ

دمدمهء حادثه در اوفتادن 180 پ

دندان بكارى فرو بردن 33 - 150 پ

دندان پيل اگرچه پيل بميرد ، نافع باشد 23 ر

دهان خوش كردن 226 پ

دندان را جز كندن چاره نبود 103 ر

دندان سوسمار هرگز نيفتد 233 ر

دندان شانه كه گل خورده باشد گل فشاند 228 پ

دندان شير را به نيكويى وصف نكنند 49 ر

دندان كند شدن 165 پ

دندان مار از زهر خالى نبود 66 ر

دندانهء كليد وجوه ساختن جزوى نيست 167 ر

دندانهاى زيادتى زشت است و مكروه 36 پ

دنيا با وى چون مطرب با چنگ سر درآورد ، لكن او را چون رود چنگ زخم‌گاه ساخت 174 ر

دنيا را در چشم او پريشه بود 150 پ

دنيا را نسج عنكبوت بايد دانستن 52 ر

دنيا رباطى است كه مردم در آن پاى در ركابند 40 پ

دنيا عروسى است كه در جهاز او بوريا هم هست 126 پ

دنيا قائم‌گاه است 158 ر

دو اسبه سوار 159 ر

دو جاهل كفايت بود ، ثالثى نمىبايست 34 ر

دو چشم روزگار را ثالثى نيست 63 ر

دو زردهء لؤلؤ روز و شبهء شب متناثر گشت 211 پ

دو سلطان در يك بقعه كس نديده 119 ر

دوشش پيشى داد 54 ر

دو شمشير در يك غلاف نتوان بودن 56 پ

دو كوه بهم نرسند 85 ر

دو گوهر شب‌افروز 101 ر

دو نقطه بر يك خط 101 ر

دود آهنگ آتش بودن 169 ر

دود از جان برآوردن 39 ر

دود از دل گرسنه برآمدن 5 ر