تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٧

5 - مثلها و عبارتها

چون شرابى كه به رمق خورند و در آن عربده كنند 151 ر

چون شطرنج قايم آمدن 60 ر

چون شكر و نمك از آب ديده گداختن 219 ر

چون شكم زمين از آزوحرص به هيچ‌چيز سير نشدن 14 پ

چون شكوفهء ريخته شدن 208 ر

چون شمشير افروزنده در ميان غبار 20 ر

چون شمشير كه دست صاحبش مجروح كند 53 ر

چون شمع آتش زدن 68 ر

چون شمع از خجالت گل زرد بر روى افگنند 208 پ

چون شمع او را هر ساعتى زبانى ديگر بود 166 ر

چون شمع برخاست و نشست 133 ر

چون شمع سرتاپاى سوخته شدن 208 ر

چون شمع از زبان خويش سوختن 175 ر

چون شمع بر خويشتن نگريستن 178 پ

چون شمع به تابش خويش مغرور شدن 128 ر

چون شمع بر يك قدم ايستادن 105 ر

چون شمع ريشمان خويش سياه كند ، و خويشتن را خورد 198 پ

چون شمع شب سوخته و روز گشته 179 ر

چون شمع طوقى از خون ديده در گردن كرده 179 ر

چون شمع گفت : « اينك سر و طشت » 132 ر

چون شمع هفت اندامش چشمهء زرد آب خواهد شد 105 پ

چون شير علم ، بادى در سر داشتن 53 ر

چون صاد و ضاد در يك سطر 34 پ

چون صبح جامهء روز بدريد ، و چون شام لباس سياه در جهان پوشانيد 218 ر

چون صورت بر ديوار بودن 107 ر

چون صوفيان از هر رنگى پاره‌اى بر مرقع دوختن 86 پ

چون ضفدع بود كه آواز ناهموار كند 155 ر

چون طبل آماسيدن 54 ر

چون طبلهء عطار معطر ، ولى از كورهء آهنگران پردودتر 218 پ

چون طرف كمر به چهار ميخ بسته شده 141 پ

چون طوق در گردن آمدن 73 ر

چون عابر سبيل برپاى نشستن 203 ر

چون عصاى موسى كه مار و اژدها شد 115 پ

چون عقدهاى مخالف كه در دست محاسب افتد 98 پ

چون عنكبوت بر گرد خويش بافتن 24 پ

چون عنين كه خواهد اقتضاض بكر كنند 27 پ

چون عرق دست در آب زدن 31 ر

چون غرهء اسب ادهم 165 پ

چون غواصى كه خطر جان كرد ، در