تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٥

5 - مثلها و عبارتها

چون پيل خويشتن را بودى يا پادشاه را 198 پ

چون تارك اقرع تهىدست 133 پ

چون تختهء صفرا آمدن 164 پ

چون تن نرگس كه از سيم باشد و سرش از زر 162 ر

چون تير از كمان آمدن 90 ر

چون تير با مردن راست بودن 166 ر

چون تير بر نشانه آيد ، محمدت تيرانداز را كنند 199 پ

چون تير ستاق هر شب جاى ديگر بودن 30 ر

چون تيرى كه ناخوانده بر مردم رود 58 ر

چون تيغ سر تا قدم كوفته شدن 208 ر

چون تيغ هر دو روى بر يك صفت شدن 150 ر

چون ثريا مجتمع و چون بنات النعش متفرق 42 ر

چون جرعه دور افگندن 9 پ

چون جگر بىخويش آمد 34 ر

چون جلاجل فغان كردن 124 ر

چون جوانى رفت كه بازنيايد 200 ر

چون جوز هندى پرمغز بودن 130 پ

چون چشم غلامان خفته و چون زلف ايشان آشفته 109 پ

چون چشم مگس از روى بيرون افتاده 77 پ

چون چشم ملخ جفن ندارد 17 ر

چون چشم نرگس همواره بيدار 171 پ

چون چنبر سروپاى برهم 210 پ

چون چنگ پرناله 179 ر

چون چنگ روىدرروى نهادن و در ناله‌زارى افتادن 129 ر

چون حاجبانند كم در پيش روند 234 ر

چون حلقه بر در بودن 191 ر

چون حلقهء ميغ كه در آن زحمتى باشد 191 ر

چون خار آتش زدن 229 ر

چون خر در وحل افتادن 183 پ

چون خر عزيز بود كه پس از صد سال زنده گشت 143 پ

چون خفاش بىپر پريدن 83 پ

چون خلق عيسى نامخلوق نامزروق 107 پ

چون خورشيد از زير ابر بيرون آمدن 84 پ

چون خورشيد و ماهند كه گر بر آسمان تاريك بودى 222 پ

چون خورشيدى كه به مغرب نرسد 94 پ

چون خوشه صد زبان داشتن 166 ر

چون چوگان خم آمدن 85 پ

چون دانه در زير خرمن 210 ر

چون دامن از دست او بكشيدند گريبان گرفتن 106 پ

چون درختى كه نه بار آورد و نه سايه افكند 36 پ

چون دست موسى منور 134 ر

چون دل بيمار خفقانى نمودن 33 پ

چون دل مادر موسى فارغ شدن 112 ر

چون دولاب گرديدن و ناليدن و از