تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٣

5 - مثلها و عبارتها

چنگ ده زبان 8 پ

چنگ را بر كنار جاى براى زدن سازند 54 پ

چنگ را تا نزنند طرب نيارد 69 ر

چون آب از باد مسلسل شدن 200 ر

چوب آب روى به نشيب نهادن 105 پ

چون آب كه بر ريگ رود ناليدن 30 پ

چوب را چون منجنيق كنند ، قلعه ويران كند 90 پ

چون آب از سرما فسرده شدن 126 ر

چون آب بر نجاست آيد ، آن را نجس بينند 126 ر

چون آب رنگى نداشت 92 ر

چون آب گل باز ماندن 80 ر

چون آبگينه كژ باشد كه گربه به در خانهء شيشه كند 212 پ

چون آتش اگر بسوزد ، نيكو نورى باشد 70 ر

چون آتش برآشفتن 92 ر

چون آتش بميرد ، دود برخيزد 35 پ

چون آتش صد زبان داشتن 97 پ

چون آتش قصد بالا كردن 105 پ

چون آتش همه زبان 224 ر

چون آسيا گرد خويش برآمدن 168 ر

چون آفتاب زمستانند كه پشت را گرم كنند و سايهء راحت تابستان كه راحت و آسايش دهد 217 ر

چون آفتاب صيقل آينهء آسمان شدن 134 ر

چون آفتاب نباشد در جهان هيچ سايه با ديد نيايد 205 پ

چون آفتاب و مهتاب خانه‌گير 151 ر

چون آواز طبل ميان‌تهى 162 پ

چون آينه بيرون نظر صافى داشت ، اما اندرونش تيره بود 167 پ

چون آينه همهء تن سپر شد و چون صبح همه تيغ 201 پ

چون آينه همه روى 225 ر

چون ابر آب در چشم داشتن 30 پ

چون ابر پيوسته بودند ، چون باد روان شدند 204 ر

چون ابر چشم تر و چون برق همه تن آتش 201 ر

چون ابر درگذشتن 89 پ

چون ابر كه بر دريا بارد 179 پ

چون ابر مجتمع شدن و دست درهم زدن 174 ر

چون ابرى كه خورشيد را پنهان كند و نبارد 36 پ

چون ابرى كه هرگاه رعدوبرق نمودى صاعقه باريدى 21 ر

چون ابريق آب به ريق خوردن 14 پ

چون ابليس در كشتى نوح 72 ر

چون اجتماع مشغله داشت 145 ر

چون اجل دست دراز كند ، جز استسلام چاره نيست 185 پ

چون احوال كثر نگريستن 188 ر

چون ارغنون خنجر آتش بركشيدن 121 پ

چون ارغوان كلاه حسن بر سر نهاد و چون لاله قباى جمال پوشيد 220 ر

چون از ذخائر دنيا لب خشك بود