تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٤١

5 - مثلها و عبارتها

جهان غدار پيوسته فضلا را رنجور دارد و جاهلان را شادمان 156 ر

جهان غدار مردم نيم سير را از سر خوان برگيرد 40 ر

جهان غدار مشك‌ساى ، زهرافشان آمد 139 پ

جهان فضلا را چنان است كه صدف مرواريد را 33 ر

جهان كه در رگهاى ما خون نمىگذارد ، بر رگهاى ما ايفاء نمىكند 130 ر

جهبذان امور و عاقلان روزگار 82 پ

جهودان بىكار روز شنبه 9 ر

جهينهء اخبار 50 ر

جيب غيب 180 پ

چ چابك‌دست 102 پ

چابك فرزانه 117 پ

چادر احرام مردان را روا باشد 203 پ

چادر زنان بر سر نهادن 203 پ

چاشتگاه 89 - 123 پ

چاشنىگير خيرات خوان مغفرت او بياراست 174 ر

چاك باز زدن 60 پ

چاك عبوديت باز نمودن 228 پ

چاكرى دودمساز 186 ر

چاه به آب بردن 62 ر

چاه به اندازهء خويش بايد كند 7 ر

چاه نزديك را ريسمان دراز به كار نيايد 22 ر

چاهى كه از آن آب برميگيرند آب خوش باشد و چاهى كه آب برنگيرد بگندد 173 ر

چراغ آنگاه ميرد كه خوش خندد 62 پ

چراغ با باد پايدار نماند 62 پ

چراغ برابر ماه كجا باشد 26 پ

چراغ بردن و بجايش شمع نهادن 16 پ

چراغ‌دان بخت او را شش هفت روشن شد 105 ر

چراغ در دست كور 28 ر

چراغ دولت در شب تابستانى باز - گرفتن 62 پ

چراغ روشن را هم اندك مايه تاريكى باشد 166 پ

چراغ نشاندن 86 پ

چراغى تير مىكرد كه آن را سربريده بودند 188 ر

چراغى در معرض آفتاب 191 پ

چرب گفتار 77 پ

چرخ آينه‌فام و گلشن سير آسمان هر روز به شكلى ديگر نمايد 214 پ

چرخ سبزپوش را اگر دست رسد ، خورشيد ماه را گوش گرفته و پيش‌كش كند 209 پ

چرخ سرگردان 84 پ

چرخ فلاسفه شكستن 207 پ

چرغ تيز چنگال از حبارى عاجز آيد 10 ر

چشمهء آب حيات 67 پ

چشم آنچه پيرامن آن بود نبيند كه پاره‌اى از وى دور باشد 226 ر

چشم آهو به سرمه حاجت نبود 33 ر

چشم باز نه از مذلت دوزند 125 پ

چشم بد باز داشتن 73 ر

چشم بر راه داشتن 122 ر